Kwiaty to jeden z najważniejszych motywów w historii malarstwa. Choć nich ma w nim dramatyzmu scen historycznych, ani intymności i wnikliwości scen rodzajowych, obrazy kwiatowe potrafią nas głęboko poruszyć – czystym pięknem natury, grą światła i barw, zręcznością kompozycji. Ponadto, wrażliwy obserwator potrafi dostrzec w kwiatach coś więcej niż jedynie ich fizyczne cechy – zawartą w nich symbolikę przemijania i kruchości ludzkiego życia. Niejeden odnajdzie w kwiatach zwierciadło samego siebie lub podobieństwo znajomego człowieka. Co więcej, motywy kwiatowe stanowią dla artystów szerokie pole do eksperymentów malarskich. Nie bez powodu to jeden z tematów obecnych w sztukach plastycznych od zarania dziejów aż do dzisiaj. Obrazy kwiatowe nie stanowią tylko przedstawienia rzeczywistości, ale wielokrotnie są próbami opisania świata własnym językiem malarskim. Prezentowana wystawa składa się z prac różnych artystów – pod względem pochodzenia, wykształcenia, reprezentowanej epoki i stosowanej techniki. Idiosynkratyczność każdej z prac  pozwala zaobserwować w praktyce wspomniany eksperymentalny potencjał motywu kwiatów w malarstwie, a przeglądowy charakter wystawy zachęca do snucia różnorakich skojarzeń i porównań.