Maurycy Gottlieb (1856–1879) był wybitnym polskim malarzem pochodzenia żydowskiego, uznawanym za jednego z najważniejszych przedstawicieli sztuki żydowskiej w XIX wieku. Urodził się 21 lutego 1856 roku w Drohobyczu jako syn Felicji z Tiegermanów i Izaaka Gottlieba, właściciela rafinerii Od najmłodszych lat wykazywał talent artystyczny, co skłoniło go do podjęcia nauki malarstwa.

Edukację artystyczną rozpoczął we Lwowie pod kierunkiem Michała Godlewskiego. W latach 1871-73 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie zetknął się z twórczością Jana Matejki, która wywarła na nim ogromne wrażenie. W 1874 roku przeniósł się do Krakowa, aby kontynuować naukę pod okiem Matejki w Szkole Sztuk Pięknych. Jednakże, z powodu antysemickich incydentów, opuścił miasto i kontynuował studia w Monachium pod kierunkiem Karla von Piloty'ego. W 1876 zdobył złoty medal na Akademii Monachijskiej za obraz "Shylock i Jessyka".

Twórczość Gottlieba charakteryzuje się połączeniem motywów biblijnych, historycznych oraz literackich. W Muzeum Narodowym w Warszawie znajdują się jego ważne dzieła, takie jak "Chrystus nauczający w Kafarnaum" oraz "Recha witająca ojca". Obrazy te świadczą o głębokim zainteresowaniu artysty tematyką religijną oraz jego umiejętnościach w oddawaniu emocji i duchowości postaci. W 2019 roku obraz Gottlieba "Autoportret w stroju szlacheckim" osiągnął rekordową cenę na aukcji DESA Unicum, co podkreśla rosnące uznanie dla jego twórczości na rynku sztuki. Mimo przedwczesnej śmierci w wieku 23 lat, Maurycy Gottlieb pozostawił po sobie bogaty dorobek artystyczny, który do dziś inspiruje i zachwyca miłośników sztuki.