Leszek Sobocki jest krakowskim malarzem, grafikiem, poetą i eseistą. Od 1953 do 1956 studiował na Wydziale Grafiki Propagandowej w Katowicach. W latach 1956-1959 uczył się na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie obronił dyplom w pracowni Wacława Taranczewskiego. Edukację kontynuował na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi do 1960 roku. W 1965 roku wraz z Maciejem Bieniaszem, Zbylutem Grzywaczem i Jackiej Waltosiem założył grupę Wprost. Jest laureatem wielu nagród, mn. in. Prix d'achat 8. Biennale Grafiki w Lublanie (1962), I. Nagrody Ministerstwa Kultury i Sztuki w dziale malarstwa podczas 6. Festiwalu Sztuki w Warszawie (1976), Grand Prix Salonu Zimowego "Hommage Wyspiańskiemu" TPSP w Krakowie (1978) czy Grand Prix 2. Ogólnopolskiego Triennale "Prezentacja Portretu Współczesnego" w Radomiu (1981). Jego twórczość uchodzi za jedną z najoryginalniejszych wśród polskiego malarstwa powojennego. W odwołaniu do tradycji sztuki dawnej, Sobocki obrazował wówczas złożony, egzystencjalny status człowieka w kontekście aktualnych problemów społecznych i politycznych. Twórczość artysty wpisywana jest w nurt Nowej Figuracji, która wyłaniała się z realistycznej formy zabarwionej wątkami biograficznymi oraz zdecydowanej krytycznej postawy.