Tkaniny, które żyją – gobeliny Marii Węgrzyniak-Szczepkowskiej

Autonomy of the Artwork

Tkaniny, które żyją – gobeliny Marii Węgrzyniak-Szczepkowskiej

Aleksandra Izban

 

Artystyczne prace tekstylne, dzięki swojej finezyjności, ale też skrupulatnemu tworzeniu, można skategoryzować jako te z pogranicza niezwykle kreatywnej sztuki (współczesnej lub dawnej, w zależności od czasu powstania dzieła) i wymagającego technicznie rzemiosła. Prace Marii Węgrzyniak-Szczepkowskiej łączą zarówno aspekt artystyczny, jak i rzemieślniczy, do którego artystka chętnie wplata elementy znane z życia codziennego.

 

"Tworzone przeze mnie gobeliny powstają z połączenia tradycyjnych materiałów i technik tkackich z niekonwencjonalnym tworzywem, jakim są skóry, kable elektroniczne, papier, elementy odzieży czy przedmioty domowego użytku. Istotą mojej twórczości jest treść, która pełni nadrzędną wobec formy i kolorystyki rolę. Gobeliny są wyrazem głębokiej refleksji nad współczesnym światem i człowiekiem. Pragnę, aby moje wizualne komentarze poruszały odbiorcę, wywoływały aprobatę bądź sprzeciw".

– Maria Węgrzyniak-Szczepkowska o swojej twórczości.

Refleksja, o której wspomina autorka, ma również źródło w filozoficznym wykształceniu artystki. Prace te są więc efektem wnikliwej obserwacji społeczeństwa i człowieka popadającego w konsumpcjonizm, mierzącego się ze słabościami oraz żyjącego w określonych środowiskach. Autorka wykorzystuje elementy typowe dla danego zagadnienia, które porusza w swoich dziełach, tworząc jednocześnie pewne symboliczne ujęcie tematu, którego dotyka. Prace artystki są jej odpowiedzią na pytania społeczne, dlatego twórczyni, wykorzystując motywy-symbole pochodzące z dnia codziennego, stara się przekazać poruszany temat z zachowaniem jak największej czytelności i dosłowności przekazu. W końcu na opowieść o człowieku składają się przedmioty, którymi się otacza.


Tytułując swoje prace, Maria Węgrzyniak-Szczepkowska stara się wejść w dialog z widzem, zadać mu pytanie na temat nurtującego ją zagadnienia. Podkreśla, że jej dzieła mogą wywołać skrajne emocje, jednak sama reakcja na nie jest już wystarczającą odpowiedzią na artystycznie zadane pytanie.

Prace tworzone przez artystkę powstają z wykorzystaniem obiektów pochodzących z drugiej ręki. Ten swoisty recykling jest rzeczą niezwykłą, nadaje bowiem drugie życie przedmiotom. Artystka wplata obiekty w sposób przemyślany, z wykorzystaniem tradycyjnych technik rzemieślniczych.


Maria Węgrzyniak-Szczepkowska dzięki swoim oryginalnym i charakterystycznym pracom zyskała uznanie na wielu konkursach artystycznych, w tym w 2015: w Konkursie MUZA 2015 – Magdalena Abakanowicz, V Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym oraz Gobelin Roku. Była również finalistką YICCA Contest w Rzymie w 2017. Prace artystki można było oglądać na Biennale Tkanin Artystycznych w Skierniewicach w 2016 i 2018. Miała również kilka wystaw indywidualnych, między innymi w warszawskich galeriach: Galerii "Piecowej" (2016), ODT "Pogodna" (2017) oraz w Galerii "Po prawej stronie Wisły" (2019), w której zaprezentowała wystawę "Wątki istotne" oraz jedną wystawę zbiorową "8 kobiet" w częstochowskiej Konduktorowni (2018).

Maria Węgrzyniak-Szczepkowska, Encyklopedia, 2016, zdj. dzięki uprzejmości artystki

Dzieła artystki znajdują się w kolekcji Kardynała Stefana Wyszyńskiego – zbiorach Instytutu Kaplicy Prymasowskiej na warszawskiej Choszczówce oraz w zbiorach prywatnych.