Początkowo uczył się w Paryż u Tadeusza Góreckiego. Studia malarskie uzupełniał w akademii monachijskiej (1869 - 1872) oraz w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (1872-1876), gdzie był uczniem Jana Matejki. Malował portrety, sceny rodzajowe, obrazy o tematyce baśniowej i fantastycznej czerpiące wątki z wierzeń i podań ludowych oraz kompozycje symboliczne inspirowane romantyczną poezją Słowackiego, Krasińskiego i Mickiewicza. Jest jednym z najbardziej interesujących polskich malarzy symbolistów. Jego obrazy przypomniała duża, monograficzna wystawa jego prac zorganizowana w roku 1992 przez Muzeum Narodowe w Poznaniu i eksponowana także w Warszawie i Krakowie.