Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie Po 1989 (wyniki)
23 czerwca 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 90 000 zł
Numer obiektu na aukcji
10

Cena wylicytowana: 90 000 zł

instalacja/metal, 31 x 120 x 62 cm
ID: 85773
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • Dvir Gallery, Tel Aviv
  • Dom Aukcyjny Sotheby's, Londyn, 2015
  • prywatna kolekcja, Warszawa
Wystawiany
  • „Di Goldene Keyt”, Dvir Gallery, Tel Aviv 10.04-5.06.2010
Więcej informacji
„Wiele z moich prac powstawało trochę po omacku, to były próby lepienia pewnych znaków zapytania. Zresztą bardziej interesujące są pytania niż formułowanie odpowiedzi, szukanie kształtu, formy, które są pytaniami o doświadczenie. Możemy mówić, że pewne doświadczenia młodości są wspólne, ale one nigdy nie są takie same. Generalizujemy lęki młodych chłopców, tymczasem każdy chłopiec boi się inaczej. Moje osobiste doświadczenie wyrażone w tej rzeźbie pozwala innym odnaleźć ich własne doświadczenie”. Mirosław Bałka

W sztuce Mirosława Bałki, jednego z najważniejszych współczesnych polskich twórców, produkty ready made występują bardzo rzadko. Mimo to dla prezentowanej pracy, stworzonej z połączonych ze sobą różnokolorowych tac, możemy znaleźć analogię. Jest nią rzeźba „130x32x17, 46x32x2” (tytuły oparte na wymiarach pracy są dla Bałki typowe). Znajdująca się obecnie w kolekcji CSW Znaki Czasu w Toruniu praca jest złożona z czterech plastikowych tac: trzy połączone są w jedną formę zawieszoną na ścianie, ostatnia z nich pod lekkim kątem odstaje od płaszczyzny, „wychodząc” w przestrzeń. Czwarta taca jest odłączona od zespołu. Kuratorzy CSW piszą o dziele: „datowana na 2009 rok praca formalnie odbiega od ekspresjonistycznych obiektów artysty z pierwszego okresu twórczości, niemniej jej źródła sięgają przełomu lat 80. i 90. Plastikowe tace zostały znalezione przez artystę w Ministerstwie Kultury i Sztuki zaraz po upadku systemu komunistycznego w 1990 roku. Pozbawiane swojej formy przedmioty codziennego użytku stają się w wyniku działania artysty ironicznym świadkiem smaku elit okresu zmian ustrojowych w Polsce. Pracę można również rozpatrywać w kategoriach przemian rynkowo-instytucjonalnych, jakie nastąpiły w sztuce wraz z narodzinami III Rzeczypospolitej.