Sztuka Współczesna: Klasycy awangardy po 1945 (wyniki)
6 grudnia 2018 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 50 000 zł
Numer obiektu na aukcji
32

Cena wylicytowana: 50 000 zł

olej/płótno, 89,5 x 127 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'KIERZKOWSKI 58.'
na blejtramie numery inwentarzowe i nalepka z opisem pracy po angielsku
ID: 63684
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Literatura
  • Bronek Kierzkowski. Intuicja i wyobraźnia, katalog wystawy w galerii Renesans, Warszawa Poznań, kwiecień 2001, s. nlb. (il.)
  • Polska awangarda malarska 1950 – 1970, [red.] Wojciech Zmorzyński, Paryż/Gdańska 2004, s. 31 (il.)
Wystawiany
  • Bronek Kierzkowski. Intuicja i wyobraźnia, Galeria Renesans,
  • Warszawa Poznań, kwiecień 2001
Więcej informacji
Zaprezentowana praca powstała we wczesnym okresie twórczości Bronisława Kierzkowskiego. Artysta studiował w latach 1946-47 w dzisiejszej Akademii Sztuki Pięknych pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego. Później autor podjął studia na Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie w pracowni Juliusza Studnickiego, następnie w 1951 roku na akademii warszawskiej u Eugeniusza Eibischa. Najważniejszym punktem odniesienia w twórczości młodego artysty były dokonania łódzkiego pedagoga, Władysława Strzemińskiego. To pod jego wpływem artysta już na początku swojej artystycznej drogi podkreślał role faktury obrazu. Twórczość mistrza stanowiła jednak punkt odniesienia, nie natomiast źródło bezpośredniej inspiracji. Początkowo Kierzkowski zajmował się kolażami, a z czasem porzucił zupełnie farbę jako środek ekspresji na rzecz gotowych materii. Jak wielu ówczesnych twórców, którzy podporządkowali swoją twórczość poszukiwaniom artystycznym, artysta wziął udział w III Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w 1959 roku. Zaprezentowana kompozycja z 1958 roku pozwala na prześledzenie ścieżki artystycznego rozwoju autora. Widoczne są już w tej wcześniejszej realizacji fascynacje artysty gestem malarskim oraz wspomnianą fakturą. Z czasem artysta zawężył swoją paletę barwną i zestawione na zasadzie kontrastów kolory zastąpiły monochromatyczne barwy.