Sztuka Współczesna: Klasycy awangardy po 1945 (wyniki)
5 października 2017 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 40 000 zł
Numer obiektu na aukcji
19

Cena wylicytowana: 40 000 zł

olej, relief/deska, 43,5 x 43,5 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'nr. 30 | 1976 | H. Stażewski'
na blejtramie nalepka z opisem pracy w języku niemieckim
ID: 52219
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • Galerie Hoffman
  • kolekcja prywatna, Europa
Więcej informacji
„Henryk Stażewski nawiązał bardzo szczególny dialog z rzeczywistością nierealistyczną, niemimetyczną, nieperspektywiczną. Maluje białe obrazy z siatką czarnych linii. Niekiedy są to gęste układy równoległych linii, lekko przesuniętych względem siebie lub trąconych, jakby były strunami. Czasem jedna linia przecina powierzchnię, tworząc trudne do zdefiniowania układy geometryczne, czasem linie umykają ukosem na brzegi obrazu. W obrazach tych Stażewski podejmuje wielki mit współczesnej kultury, pasjonujący wielu artystów – poszukiwanie porządku w chaosie. Inspiracją były nieuporządkowane, przedwiosenne krajobrazy. Problem porządku i przypadku podejmował François Morellet, zajmował się nim Ryszard Winiarski, także Kenneth Martin, Herman de Vries. Winiarski i Martin swoje poszukiwania opierali na metodycznych działaniach – na przykład rzut kostką, przypadkowy wybór liczb, Herman de Vries rozsypywał zapałki. Choć czasem efekt Martina i Stażewskiego jest podobny, kiedy wiązki linii zagęszczają się lub swobodnie rozsypują – Stażewski nie powierzał artystycznych wyborów działaniom spoza artystycznego pola. Raczej odczytywał cienie…” Janina Ładnowska, Sztuka wolnego ładu, [w:] Henryk Stażewski 1899-1988. W setną rocznicę urodzin, [red.] Janina Ładnowska, Zenobia Karnicka, Jadwiga Janik, Łódź 1994, s. 25