Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie (wyniki)
6 czerwca 2019 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 210 000 zł
Numer obiektu na aukcji
38

Cena wylicytowana: 210 000 zł

olej/płótno, 229 x 260,5 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'ANTONI MICHALAK 1934-35'
ID: 70437
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • własność rodziny artysty
Literatura
  • Mistyczny świat Antoniego Michalaka. Katalog wystawy twórczości Antoniego Michalaka 1902-1975, oprac. Waldemar Odorowski, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym, Kazimierz Dolny 2005, nr kat. 61, s. 122, 123, 192 (il.)
  • Konrad Szurowski, Antoni Michalak 1899-1975. Wystawa malarstwa, Muzeum Kazimierza Dolnego, Kazimierz Dolny 1975, poz. 13 (il.)
  • Andrzej Ściepuro, Antoni Michalak. Katalog wystawy, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń 1972, poz. 19 (il.)
  • J. J. Kamiński, Galeria Lubelska, Lublin 1970, s. 130
  • Przewodnik nr 130. Bractwo św. Łukasza, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Warszawa 1938, poz. 141
  • Wystawa zbiorowa. Antoni Michalak, Jan Wydra wystawa pośmiertna, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Kraków 1938, poz. 41
  • Salon Plastyków Bloku Zawodowego Artystów Plastyków, Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa 1936, poz. 51
Wystawiany
  • Mistyczny świat Antoniego Michalaka, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym, 2005
  • Antoni Michalak 1899-1975. Wystawa malarstwa, Muzeum Kazimierza Dolnego, 1975
  • Antoni Michalak, Muzeum Okręgowe w Toruniu, 1972
  • Bractwo św. Łukasza, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, 1938
  • Wystawa zbiorowa. Antoni Michalak, Jan Wydra wystawa pośmiertna, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, 1938
  • Salon Plastyków Bloku Zawodowego Artystów Plastyków, Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa, 1936
Więcej informacji
Antoni Michalak był uczniem Miłosza Kotarbińskiego, Konrada Krzyżanowskiego, a nade wszystko Tadeusza Pruszkowskiego, członkiem i jednym z założycieli Bractwa Św. Łukasza, utworzonego w 1925 roku przez uczestników pierwszego malarskiego pleneru Pruszkowskiego zorganizowanego w ramach zajęć warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych w Kazimierzu Dolnym. Ugrupowanie było wzorowane na średniowiecznych cechach malarskich. Jego celem było nie tylko zrzeszenie artystów wyznających podobny ideał artystyczny, ale przede wszystkim samopomoc materialna i organizacyjna. Pruszkowski zachęcał uczniów do eksplorowania historycznych stylów celem stworzenia nowego rodzaju klasycyzmu i tradycjonalistycznej, przystępnej dla widzów sztuki. Po zawiązaniu bractwa Michalak otrzymał stypendium rządu francuskiego na roczny pobyt w Paryżu. W 1926 roku zwiedził Włochy i Austrię. Trzy lata później, w czasie powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu, artysta został uhonorowany srebrnym medalem za całokształt twórczości. W 1933 roku zamieszkał we Lwowie. W tym czasie tworzył projekty witraży dla papieskiej rezydencji w Castel Gandolfo. Michalak uznawany za jednego z czołowych reprezentantów nurtu sztuki sakralnej w polskim malarstwie lat 20. i 30. XX wieku, znany jako autor wielkoformatowych przedstawień o tematyce religijnej i moralizatorskiej oraz portretów. „Exodus” to praca wielokrotnie wystawiana już w epoce, jedno z czołowych dzieł Michalaka z lat 30. Widoczne są w nim synkretyczne poszukiwania i próby sformułowania nowego realizmu: klarowność i delikatność mistrzów renesansu włoskiego (Botticellego), jak również patetyczna i dynamiczna forma twórców barokowych (Rubensa). Waldemar Odorowski, monografista Michalaka, nazywa „Exodus” „heroicznym eposem”. Dzieło przedstawia scenę wędrówki matki z dwojgiem dzieci, którzy przemierzają pustkowie (bliskie w charakterze krajobrazowi nadwiślańskiemu) osłonięte intensywnie błękitnym niebem. Chłopiec kieruje wzroku ku górze, szukając opieki Najwyższego. Dziewczynka z matką pewnie kroczą przed siebie, jakby rozumiejąc fatum ludzkiego losu. „Exodus” to osobista wyznanie artysty, jego „mistyczna” wizja, ale też dokument współczesności – przeczucie nadciągającej katastrofy.