Sztuka Dawna • XIX wiek - Modernizm - Międzywojnie (wyniki)
4 czerwca 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 48 000 zł
Numer obiektu na aukcji
23

Cena wylicytowana: 48 000 zł

olej/płótno, 33,5 x 51,5 cm
sygnowany i datowany p.d.: '93. | St. BOHUSZ SIESTRZEŃCEWICZ'
dzieło zostanie włączone do wystawy i katalogu wystawy Stanisława Bohusz-Siestrzeńcewicza przygotowywanych przez Muzeum Okręgowe w Suwałkach
ID: 84830
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz po zakończeniu nauki w wileńskiej Szkole Rysunkowej studiował w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych u batalisty Willewaldego. Następnie kształcił się jeszcze w Académie Julian w Paryżu i w monachijskiej pracowni Józefa Brandta, gdzie skupiała się artystyczna kolonia polska. W 1870 założył tam samodzielną pracownię, z czasem stał się niekwestionowanym przywódcą polskiej kolonii artystycznej w stolicy Bawarii. Wspierał radą i pomocą, często również finansową, młodych adeptów sztuki przybywających na studia do Monachium. Od połowy lat 70. w swoim atelier prowadził nieformalną szkołę malarstwa, która skupiała głównie młodych Polaków. Siestrzeńcewicz kilkakrotnie wyprawiał się również do Orońska – posiadłości Brandta koło Radomia, miejsca plenerów jego uczniów i przyjaciół. Od 1900 mieszkał w Warszawie, później w Wilnie i w Poznaniu. Prowadził lekcje malarstwa we własnej pracowni, a w roku akademickim 1919/20 nauczał na Wydziale Sztuk Pięknych wileńskiego uniwersytetu. Malował portrety, pejzaże, a przede wszystkim sceny rodzajowe z życia małych miasteczek i wsi litewskich. W swojej twórczości artysta czerpał wiele z nauk malarskich Józefa Chełmońskiego i Józefa Brandta, swojego mistrza i teścia zarazem. Siestrzeńcewicz przedstawiał przede wszystkim życie wsi. Był świetnym obserwatorem, „podpatrywaczem” scenek rodzajowych, potrafił wydobyć ich malowniczy charakter. W obrazie „W drodze” artysta udowodnił, iż za przykładem Brandta potrafi doskonale operować swobodnym układem kompozycyjnym z uwzględnieniem trudnych skrótów perspektywicznych, harmonijnym kolorytem. Nad warstwą anegdotyczną tego obrazu dominuje romantyczny, zabarwiony nostalgią nastrój, w którym wyraża się uczuciowy stosunek malarza do natury.