Sztuka Dawna • XIX wiek - Modernizm - Międzywojnie (wyniki)
4 czerwca 2020 godz. 19:00

Aleksander Kokular (1793 - 1846)
Portret mężczyzny, około 1822
Cena wylicytowana: 8 500 zł
Numer obiektu na aukcji
34
Aleksander Kokular (1793 - 1846)
Portret mężczyzny, około 1822

Cena wylicytowana: 8 500 zł

olej/płótno, 73 x 61 cm
sygnowany i datowany p.śr.: 'Aleksander | Kokular 1822 (?)'
ID: 85494
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
  • DESA Unicum, październik 2017
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Aleksander Kokular to obok Antoniego Brodowskiego najważniejszy klasycystyczny polski malarz. Tworzył sceny mitologiczne oraz religijne i był wziętym portrecistą. Wśród jego klientów znajdowała się liczna grupa warszawskiego mieszczaństwa, środowiska urzędniczo-inteligenckiego, a także ziemiaństwa, duchowieństwa i wojska. Jego ścieżka edukacyjna rozpoczęła się w pracowni Zygmunta Vogla. Od 1814 kontynuował naukę na ASP w Wiedniu. Po trzech latach przeniósł się do Rzymu, gdzie pierwszy raz studiował w Akademii św. Łukasza. Powrócił tam w latach 1824-26 jako stypendysta rządowy. Przed powrotem do Polski udał się do Paryża, gdzie wykonywał portrety na zamówienie. W 1818 wrócił do Warszawy. Zamieścił ogłoszenie w gazecie, oferując swoje usługi jako malarz portretów i miniatur, aby potencjalni klienci dowiedzieli się o jego powrocie. Aktywny, energiczny i z talentem organizacyjnym, szybko stał się jedną z ważniejszych postaci artystycznych Warszawy. Prowadził działalność antykwaryczną (zainicjował antykwaryczny handel dziełami sztuki w Warszawie, m.in. zajmując się w latach 30. i 40. XIX wieku restauracją i sprzedażą obrazów z kolekcji Aleksandra Potockiego), uczestniczył w konkursach malarskich organizowanych także w swej pracowni. Nauczał także najpierw rysunku, a potem również malarstwa. Po zamknięciu w 1832 w ramach represji po powstaniu listopadowym Oddziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1835-41 w swym domu prowadził prywatną szkołę rysunku i malarstwa. Był pedagogiem, wychowawcą wielu znanych w późniejszym czasie malarzy, m.in.: Tadeusza Brodowskiego, Władysława Heliodora Gumińskiego i Cypriana Kamila Norwida.