Sztuka Rosyjska. Ikony, Rzemiosło, Malarstwo. (wyniki)
8 kwietnia 2020 godz. 19:00

Estymacja: 75 000 - 90 000 zł
Numer obiektu na aukcji
27

Estymacja: 75 000 - 90 000 zł

srebro, wymiary wiaderka: wys. 22 cm, śr. 18,2 cm, wymiary czerpaka: 18,7 x 7,5 cm
przy zamocowaniu uchwytu wiaderka i na spodzie czerpaka znaki złotnicze: firma złotnicza 'MOROZOW' (pisane cyrylicą), dwugłowy orzeł carski - znak dostawcy dworu, złotnik 'J.A' - Johann Allenius (czynny od 1898), rosyjska punca probiercza, próba sreb
wnętrze złocone, dekoracja - scena rodzajowa malowana farbami emaliowymi na złotym podkładzie, sygnowana cyrylicą u dołu: 'N. Ranowskij'
ID: 83060
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Stan zachowania
  • niewielkie ubytki, zadrapania
Więcej informacji
Dom Handlowy „I. E. Morozow” był największym sklepem z biżuterią, złotem i srebrem w przedrewolucyjnym Petersburgu. Znajdował się w Gostinym Dworze – najstarszym domu towarowym w ówczesnej stolicy Rosji i jednym z pierwszych w świecie, wybudowanym w latach 1761-85 pod kierunkiem francuskiego architekta Jean-Baptiste Vallin de la Mothe. Założycielem domu handlowego był w 1849 roku złotnik i kupiec Iwan Jekimowicz Morozow. Przedsiębiorstwo było wyposażone we własny warsztat jubilerski oraz specjalistyczną pracownię do produkcji srebrnej biżuterii. Firma przyciągała zdolnych rzemieślników, którym trudno było zdobyć surowce i samodzielnie sprzedawać swoje produkty. Pojedynczym złotnikom i właścicielom małych warsztatów, których w tym czasie w Petersburgu było bardzo wielu, niełatwo było konkurować z rozwijającą się na dużą skalę produkcją, która była w stanie wytwarzać tańsze towary. Wielu mistrzów preferowało pracę głównie dla dużych firm. Powodowało to stosowanie podwójnych punc złotników – nazwisko mistrza, który wykonywał przedmiot, oraz marka firmy, dla której pracował. Działalność domów handlowych na przełomie XIX i XX wieku odzwierciedlała ówczesne procesy produkcji i sprzedaży wyrobów złotniczych. Właściciele dużych sklepów posiadali jednocześnie własne fabryki lub warsztaty produkujące wyroby ze srebra i złota, część towaru kupowali od rzemieślników. Morozow, mając znaczny kapitał obrotowy, kupował hurtowo od mniejszych firm duże ilości obiektów, a następnie sprzedawał je po stosunkowo niskich cenach. Dom Handlowy Morozowa aktywnie współpracował również z zagranicznymi przedsiębiorstwami. Firma proponowała klientom bardzo zróżnicowany asortyment towarów, począwszy od diamentów, złota, srebra, brązu, miedzi poprzez przybory toaletowe, lampy, zegarki, albumy, rękawiczki na akcesoriach myśliwskich i wędkarskich kończąc. Niebagatelne znaczenie firmy Morozowa potwierdzają obroty sklepu w 1904, które wynosiły około 900 000 rubli. Przedsiębiorstwo słynęło z niezrównanej jakości sreber, dzięki temu zyskało tytuł Dostawcy Dworu Jego Cesarskiej Mości. Działalność Iwana Jekimowicza kontynuował jego syn – Władimir Iwanowicz, który potwierdził nadany przez cara tytuł w 1894.