Aukcja Sztuki Dawnej: Prace na Papierze (wyniki)
22 czerwca 2017 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 60 000 zł
Numer obiektu na aukcji
7

Cena wylicytowana: 60 000 zł

gwasz, tempera/karton, 62,9 x 49 cm
sygnowany p.d.: 'Z. STRYJEŃSKA'
ID: 48241
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
Mitologia i folklor słowiański są naczelnymi tematami sztuki Zofii Stryjeńskiej, artystki nazywanej w międzywojniu „Księżniczką malarstwa polskiego”. Również prezentowany obraz wpisuje się w ten nurt – nie mamy tu bowiem do czynienia ze zwykłą sceną rodzajową czy zwyczajnym ogniskiem. Ukazany pejzaż i stroje bohaterów sceny są letnie, a akcja dzieje się w nocy (zza chmur przebija srebrne światło księżyca). Mamy tu niewątpliwie do czynienia z ilustracją Nocy Kupały, słowiańskiego święta związanego z przesileniem słońca. Wydaje się zresztą, że właśnie z tematem obrazu związany jest charakterystyczny kostium bohatera znajdującego się na jego pierwszym planie. Chłopiec w słomkowym kapeluszu i białej sukmanie przypomina bowiem anioła ze słynnej i wielokrotnie reprodukowanej kompozycji Stryjeńskiej „Aniołowie u Piasta” z 1932, ukazującej niby bóstwo solarne. Prezentowana kompozycja przywołuje na myśl inne „ogniska” artystki, liczne „Harnasie”, „Janosiki”, „Zabawy przy ognisku”, czy „Zaloty – rozniecania ogniska”. Wydaje się jednak, że genezy obrazu należy szukać gdzie indziej. Ciekawym kontekstem dla obrazu może być słynna kompozycja Henryka Siemiradzkiego z 1892 roku, „Noc Ivana Kupały”, w okresie międzywojennym wystawiana we Lwowskim Muzeum Sztuki (które Stryjeńska kilkakrotnie odwiedziła). Na obrazie Siemiradzkiego znajdziemy niemal analogiczne jak u Stryjeńskiej kontrasty światła i wprowadzenie w kompozycji diagonalnej linii drzewa. Rozwiązania kompozycyjne, takie jak wspomniane umieszczenie na osi obrazu rozgałęzionego drzewa, czy osadzenie sceny w odrealnionym, nocnym świetle pojawiały się często w obrazach Stryjeńskiej w latach 1930-35 („Laura i Filon”, „W łodzi”, „Ucieczka”, „Kąpiące się”) i zapewne nasz obraz pochodzi z tego właśnie czasu.