Art Outlet. Sztuka Dawna (wyniki)
30 czerwca 2020 godz. 19:00

Estymacja: 50 000 - 70 000 zł
Numer obiektu na aukcji
6

Estymacja: 50 000 - 70 000 zł

olej/deska, 20,4 x 17,2 cm
sygnowany l.d.: 'A Wierusz Kowalski'
na odwrociu numery: 'N: 66', '7521' oraz '11649' oraz napis l.d.: 'A. Wierusz - Kowalski | Monachium'
ID: 69674
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • Sopocki Dom Aukcyjny, czerwiec 2009
  • kolekcja prywatna, Trójmiasto
Więcej informacji
Alfred Wierusz-Kowalski swoją edukację artystyczną rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej, gdzie uczył się od 1865 pod kierunkiem Rafała Hadziewicza, Aleksandra Kamińskiego i Wojciecha Gersona. Studia kontynuował w akademii w Dreźnie, dokąd wyjechał w 1871 oraz w Pradze – w 1872. Wkrótce zapisał się do Akademii Monachijskiej (Malschule) i studiował pod kierunkiem Aleksandra Wagnera, a w 1874 przeniósł się do pracowni Józefa Brandta. Powodzenie, jakie w krótkim czasie zdobył na rynku sztuki, spowodowało, że osiadł w Monachium na stałe. Prezentował swoje dzieła w Glaspalast, gdzie na wystawach międzynarodowych zdobył medal I i II klasy. Był aktywnym uczestnikiem życia polskiej społeczności artystycznej przebywającej w Monachium, m.in. wraz z Józefem Brandtem i Władysławem Czachórskim przewodniczył towarzystwu wspólnej pomocy dla popierania młodych artystów powołanemu przez środowisko polskie w 1894. Po 1880, już jako ceniony malarz o ugruntowanej pozycji w monachijskim środowisku artystycznym, chętnie służył radą i pomocą młodszym kolegom (nigdy jednak nie prowadził formalnej szkoły malarstwa). Do jego nieoficjalnych uczniów należeli m.in. Olga Boznańska, Czesław Tański, Henryk Weyssenhoff, Michał Wywiórski i Karol Wierusz-Kowalski. W 1890, jako trzeci z Polaków obok Brandta i Czachórskiego, otrzymał tytuł honorowego profesora Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Monachium opuszczał rzadko – poza wyjazdami w rodzime strony. Niemniej jednak w 1903 zwiedził północną Afrykę w poszukiwaniu nowych motywów dla swojego malarstwa. Brał udział w licznych wystawach międzynarodowych, przede wszystkim w Monachium, Berlinie i Wiedniu, gdzie w 1894 zdobył złoty medal. Swoje prace prezentował także na wystawach krajowych w TZSP w Warszawie, gdzie zorganizowano wystawy indywidualne artysty w 1892 i 1908 oraz w TPSP w Krakowie w latach 1893, 1895-96 i 1898-1900, a także w Salonie Aleksandra Krywulta. Dokonania artystyczne malarza zostały spopularyzowane przez ilustrowane czasopisma zamieszczające drzeworytnicze reprodukcje rysunków i obrazów – pojawiały się one od 1894 głównie w „Kłosach”, „Tygodniku Ilustrowanym” i wielu pismach zagranicznych. Pozycję artysty ugruntowało także prowadzenie prywatnej pracowni, w której kształcił krąg własnych uczniów – prowadzili własne, swobodne prace rysunkowe i malarskie. Wierusz-Kowalski niewątpliwie stworzył styl malarski, który pozwolił mu być rozpoznawalnym. Ceniono jego kompozycje konne, sceny ze wschodnimi jeźdźcami i zimowe widoki z myśliwymi i wilkami. W późniejszym okresie chętnie nabywano jego orszaki weselne z postaciami w polskich strojach ludowych. Odrębną kategorię stanowią studia przedstawiające pojedyncze, śmiejące się dziewczyny w uroczystym stroju, takie jak prezentowana „Panna młoda”.