Aldo Salvadori: intymny portret kobiecej duszy

W bogatej twórczości Alda Salvadori ważne były przedstawienia kobiet. W życiu artysty i na jego pracach poczesne miejsce zajmowała Giovanna Anzalone. Urodzona w 1948 roku była od Salvadoriego młodsza o 43 lata. Poznali się w 1975 roku i pobrali, spędzając razem resztę długiego życia artysty. Giovanna, również artystka, łączyła z Salvadorim pasję do tworzenia. Dała temu wyraz we wzruszającym liście, który napisała do nieżyjącego już męża, niedługo po jego śmierci, w listopadzie 2002 roku. Pisała tam: „Drogi Aldo, wiem, że wciąż miałeś tyle do powiedzenia [w sztuce]. Twoje poszukiwania były fascynujące i spójne. Malarstwo i rysunek były dla Ciebie szkołą dyscypliny i probierzem prawdy. Wiodłeś dobre życie – proste i wypełnione pracą. (…) Kochałam czas spędzany z Tobą, nieledwie medytację, w zaciszu Twojej pracowni. Wspólne nam było poszukiwanie esencji, tego co niewidoczne, transcendencji. (…) Odszedłeś od nas, Kochanie, ale Twoje dzieło pozostało”.



Portret Alda Salvadoriego i Giovanny Anzalone, kwiecień 1999 r., źrodło: Luca de Luca

W liście pojawiają się zdania, które dają wgląd w intymne życie pracy dwojga artystów, a zarazem bliskich sobie ludzi, dla których granica między życiem a sztuką była niewidoczna. Przywołane przez Giovannę zacisze pracowni i ogląd prac artysty kierują myśli w stronę zjawiska w sztuce europejskiej nazywanego intymizmem i kojarzonego z nazwiskami francuskich malarzy, Edouarda Vuillarda i Pierre’a Bonnarda. Jest tam to wszystko, co można znaleźć również w twórczości Salvadoriego. Ograniczenie pola obrazowego do wnętrza (domu lub pracowni), operowanie kolorem zmierzające nie do realistycznego opisania rzeczywistości, ale do tworzenia wyrafinowanych układów dekoracyjnych. I przede wszystkim atmosfera, która „powstaje” w trudny do uchwycenia sposób. Obaj artyści– Bonnard i Salvadori – uczynili swoimi najważniejszymi modelkami kochane przez siebie kobiety.


Aldo Salvadori, “Młoda kobieta w halce”, 1971 r., fot. Desa Unicum

Ich twórczość pozwala nam zajrzeć do pilnie strzeżonego świata pielęgnowanego przez dwoje ludzi. Przynajmniej od połowy XIX wieku często przedstawiano na obrazach wnętrza domów. Temat pociągał zarówno artystów kojarzonych z tradycyjnymi nurtami sztuki, jak i takich których nazwano by awangardowymi. Lista znaczeń przypisywanych przedstawieniom wnętrza, jest dość długa. To miejsce, do którego artysta niejako wycofuje się, by mogła w ogóle zaistnieć jego sztuka. W tym sensie każda sztuka ma charakter intymistyczny, ponieważ wrażliwość malarza musi się schronić gdzieś, gdzie nie mogą znaleźć się inni – nikt poza najbli Wnętrze to również „narzędzie” szczególnie dobrze nadające się do zdawania sprawy z duchowego stanu człowieka. Przedstawiając je, twórcy ukazują wnętrze człowieka. A właśnie to dla Alda Salvadoriego, artysty poszukującego transcendencji, było szczególnie ważne.


Pierre Bonnard, “Łazienka”, 1932, Museum of Modern Art,
źródło: wikimedia commons

Zapraszamy na wystawę:
6 - 21 lipca 2018 
poniedziałek - piątek w godzinach od 11 do 19
sobota w godzinach od 11 do 16

Zapraszamy do zapoznania się z katalogiem wystawy:
https://desa.pl/pl/exhibitions/96/aldo-salvadori-intymny-portret-kobiecej-duszy

Wystawa pod patronatem Włoskiego Instytutu Kultury w Warszawie:

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem