Poznaj wybitne dzieła aukcji École de Paris

Na najbliższej aukcji École de Paris 24 maja 2018 r. wystawionych do licytacji jest 61 dzieł autorstwa 36 artystów. Jest to pierwszy projekt na polskim rynku aukcyjnym dedykowany tylko malarzom Szkoły Paryskiej. Trzon aukcji stanowią prace artystów cenionych, którzy aktywnie współtworzyli scenę artystyczną Montparnasse’u pierwszych dekad XX wieku: Mojżesza Kislinga, Szymona Mondzaina, Meli Muter, Leopolda Gottlieba czy Romana Kramsztyka. Artyści ci, obracając się w świecie tamtejszych kawiarni, galerii i pracowni, stanowili międzynarodową, barwną bohemę artystyczną. Przyjaźnili się ze sławnymi artystami, choćby Markiem Chagallem czy Amedeo Modiglianim i niejednokrotnie przewyższali ich sławą w epoce. Choć artyści kręgu École de Paris nie stworzyli jednego stylu, ich prace łączy ekspresyjna maniera i bogata paleta barwna.

 1. Mojżesz Kisling, Akt leżący na czerwonym prześcieradle, 1929 r.

Prezentowana praca Kislinga stanowi wybitny przykład jego twórczości z lat 20. XX w. Artysta specjalizował się w przedstawieniach kobiet, a jego malarstwo było w epoce wyjątkowo popularne. Tego rodzaju reprezentacyjne akty Kislinga są dużą rzadkością na rynku aukcyjnym. Praca przywodzi na myśl obrazy przyjaciela artysty, Amedeo Modiglianiego. Dzieło należało do zbioru znanego kolekcjonera École de Paris – Oscara Gheza.

 2. Mojżesz Kisling, Mona Luisa, 1952

 

 

Portrety Kislinga należą do najbardziej charakterystycznych jego dzieł. Artysta przedstawiał modelki, eksponując ich piękno – owalne twarze, migdałowate oczy, pukle puszystych włosów. „Mona Luisa” jest portretem anonimowej modelki – tytuł nawiązuje jednak do ikony malarstwa dawnego – „Giocondy” Leonarda da Vinci. Portret jest więc próbą stworzenia wzoru ponadczasowego piękna.

3. Mela Muter, Martwa natura z butelką

 

Mela Muter stworzyła łatwo rozpoznawalny, impastowy styl malarski. Będąc od lat. 20 XX w. uznaną paryską portrecistką, zajmowała się również „osobistym” malarstwem martwych natury. Malarka wyjeżdżała na południe Francji i do Hiszpanii, a koloryt i światło Południa stanowiło dla niej żywą inspirację. Prezentowana Martwa natura z butelką jest tego rodzaju brawurowym eksperymentem z zakresu światła i koloru.

 4. Roman Kramsztyk, Akt siedzący. Dziewczyna z wachlarzem i bransoletką, ok. 1928 r.

 

Malarz w epoce uchodził za znawcę przedstawiania kobiecego ciała - jego akty uznawano za uwodzicielskie i eteryczne. Swoje życie dzielił między Warszawę, z której pochodził i Paryż, z którego sceny artystycznej czerpał inspirację oraz gdzie zdobył uznanie. „Akt siedzący” przedstawia nieznaną modelkę, a ukazana na ciemnym tle dziewczyna przywodzi na myśl postaci z malarstwa renesansowego.

5. Henryk Hayden, Martwa natura z butelką i fajką, ok. 1920

 

Kubistyczne prace artysty stanowią dużą rzadkość. Prezentowany gwasz pochodzi z ok. 1920 roku, czasu, gdy malarz zdobył uznanie w kręgu artystów kubistów promowanych przez marszanda Leonce’a Rosenberga. Należał doń, oprócz Haydena, m.in. Pablo Picasso, Juan Gris czy Fernand Leger. Prozaiczną śniadaniową martwą naturę artysta uprościł – przedstawił ją w syntetycznych formach, odchodząc od utartych schematów naśladowania natury. Przedmioty zdają się pochodzić z różnych porządku, lecz przez to zostaje zintensyfikowany charakter rzeczy.

6. Zygmunt Menkes, Martwa natura z paletą i gladiolami, lata 30. XX w.

 

Wczesna praca Menksa prezentuje jego barwny, ekspresyjny styl. W końcu lat. 20 Menkes był bardzo chwalonym przez krytykę artystą, który stał się dla niej uosobieniem ekspresjonizmu École de Paris. Często podejmował temat martwej natury i nadawał jej muzyczny charakter, posługując się subtelną kolorystyką. Martwa natura z paletą i gladiolami stanowi rzadki przykład jego wczesnej pracy z tego zakresu.

7. Leopold Gottlieb, Wieczerza rybaków, 1926 r.

 

Gottlieb kojarzony jest najczęściej z pojedynkiem na pistolety i szable, który stoczył z Mojżeszem Kislingiem w czerwcu 1914 roku. Przyczyna starcia pozostaje nieznana, ale walka przeszła do legendarnych wydarzeń w kręgu École de Paris. Gottlieb miał duży wpływ na polską scenę artystyczną, lecz był także aktywnym współtwórcą bohemy Montparnasse’u. W dojrzałej twórczości poświęcił się przedstawieniom pracy i odpoczynku. Prezentowana 

„Wieczerza rybaków” stanowi dzieło wybitne, należące do tego właśnie cyklu. Ośmiu rybaków przywodzących na myśl ewangelistów zasiada w umownej przestrzeni. Centralna postać trzyma niby pokarm, który przy bliższym oglądzie okazuje się barankiem. Kompozycja jest więc sceną z wieczernika, a wieczerza rybaków to paschalna ofiara baranka. Praca Gottlieba jest niezwykłym przykładem sztuki, na którą wpływ miało wiele kultur - tradycja polska, żydowska i francuska.

 

Zobacz wszystkie obiekty prezentowane na aukcji École de Paris 24 maja 2018, godz. 19.00

Zobacz wystawę École de Paris w 3D 

 

 

 

 

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem