Henryk Musiałowicz

Henryk Musiałowicz (1914 Gniezno - 2015 Warszawa), Z cyklu “Matka ziemia”, 1989/94 r.

 

Cykl "Matka Ziemia", obok takich dzieł jak: "Rodziny", "Reminiscencje", "Portrety z wyobraźni", "Anioły" oraz "Sacrum" to prace, którym artysta poświęcił ostatnie lata swojej działalności. Twórca pozostał wierny formule artystycznej, którą wypracował w latach 50. Zgodnie z nią, co widać również na zaprezentowanej pracy, komponował swoje dzieła na osi zarysu figury ludzkiej lub zwierzęcej. Czyni z nich metaforyczne znaki, a wokół umieszcza lekko zarysowany ornament, dzięki czemu uzyskuje aurę tajemniczości. Niezmiennie ważnym aspektem twórczości Musiałowicza jest faktura – niezwykle bogata, a wręcz półreliefowa.

 

Jak opisywała późniejszą twórczość artysty Renata Rogozińska: "Sztuka Henryka Musiałowicza zawsze była pozbawiona dosłowności, oscylując pomiędzy pierwotnym rysunkiem, ikoną, a współczesną abstrakcją. Poszukiwana i wyrażana w niej ‘cała prawda o człowieku' we wcześniejszych okresach twórczości wydaje się jednak bliższa powszedniości, bardziej niepokojąca i silniej nacechowana tragizmem. Stopniowo, wraz ze wzrastającą dekoracyjnością, potęgującą się dematerializacją wyobrażeń i elegijnym tonem, więź z rzeczywistością staje się coraz bardziej metaforyczna i ulotna. Tak, jakby artysta nabierał coraz pewności, że przeznaczeniem człowiek jest nie tylko cierpienie, ale także ukojenie i odrodzenie, i że sztuka ma nie tylko ‘wstrząsać, stanowić przestrogę, być protestem i krzykiem', ale także, a może nawet przede wszystkim zbawić zło i nieść nadzieję" (Renata Rogozińska, Sarkofag odchodzącego życia. Malarstwo Henryka Musiałowicza [w:] Henryk Musiałowicz, Moja droga, Legnica 1999, s. nlb.).