Alfons Karpiński

 

Alfons Karpiński (1875 Rozwadów k. Tarnobrzegu - 1961 Kraków), "Wingrona i jabłka"

 

Alfons Karpiński, mimo nieustannego doskonalenia malarskiego warsztatu oraz twórczych poszukiwań, potrafił stworzyć emblematyczny styl, charakteryzujący się migotliwością palety barwnej, miękkością form, swoistego "sfumato", szlachetnością kolorytu i kameralnością nastroju. Artysta konsekwentnie pielęgnował stworzony przez siebie typ kobiecego portretu oraz martwe natury, co poświadczają słowa malarza: "Mimo że wielu moich kolegów nie wie, jak wybrnąć z pewnego chaosu, który w tych latach zapanował w sztuce, ja pozostałem wierny swojemu malarstwu i nigdy tego nie żałowałem".

Alfons Karpiński odebrał staranne artystyczne wykształcenie pod kierunkiem Leona Wyczółkowskiego w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. W czasie studiów był wielokrotnie nagradzany. Przypuszcza się, że po zakończeniu nauki zajął się na jakiś czas konserwacją dzieł sztuki i projektowaniem pocztówek. Podjął znowu naukę w Monachium, w pracowni Antona Ažbego i w Wiedniu u Kazimierza Pochwalskiego (1904-7) gdzie również założył pracownię. Lata 1907-12 to czas podróży, które poświęcił nie tylko poznawaniu zbiorów kolejnych muzeów, ale również czas nauki. W 1907 roku wyjechał z Wiednia do Włoch, by po roku przenieść się do Paryża, gdzie dalej się uczył. Po kilku latach pojechał do Anglii i jeszcze w tym samym roku powrócił do Polski. Można powiedzieć, że był niespokojnym duchem, ponieważ w 1922 roku znowu odwiedził Paryż, by jako trzydziestosiedmiolatek kontynuować naukę, tym razem w Académie Colarossi. Karpiński był członkiem prestiżowych stowarzyszeń – polskiej "Sztuki" oraz wiedeńskiej "Secesji".