10 grudnia 2019

Łempicka – wybitna portrecistka wybitnych ludzi

Tamara Łempicka - wielka artystka i kontrowersyjna postać, budzi wielkie emocje. Jej obrazy sprzedają się za zawrotne sumy, a biografowie łamią sobie głowy nad tym co w historii jej życia było prawdą, a co zmyśleniem.

Artystka była wybitną portrecistką towarzyskich elit międzywojennego Paryża, a równocześnie malarką życia nocnego. Lata 40., kiedy wraz z mężem przeniosła się do Stanów Zjednoczonych to ciekawa dekada w sztuce malarki. Przeprawiając się za ocean była przekonana, że znajdzie tam liczną klientelę, a styl je malarstwa będzie ogólnie obowiązującym jeszcze przez dłuższy czas. Zrazu zamieszkali z mężem, baronem Raoulem Kuffnerem w Hollywood, by po kilku latach przenieść się do Nowego Jorku. Ten pierwszy okres w Ameryce artystka spędziła nawiązując stosunki wśród amerykańskich elit, organizując liczne i sławne ze swojej wystawności i (słowiańskiej) egzotyczności przyjęcia. W jej życiu przyjęcia i poznawanie ludzi było organicznie splecione z twórczością. W ten sposób poznawała swoich modeli i w ten sposób realizowała się jej wizja życia wypełniona pięknymi i ciekawymi ludźmi.

Tamara Łempicka, Portret Waltera, kucharza Tamary Łempickiej, około 1943

Jedzenie odgrywało bardzo ważną rolę w życiu baronostwa Kuffnerów. Łempicka bardzo ceniła czas spędzony ze swoim mężem – choć w ogóle żyli raczej osobno – w nowojorskich restauracjach. On miał w zwyczaju dzwonić do najlepszych restauracji i komponować razem z szefem kuchni menu na ich przybycie. Za tak komponowane zestawy płacił poczwórny napiwek. Z kolei na wydawanych przez siebie kolacjach malarka podejmowała gości egzotycznym polskim i rosyjskim jedzeniem. Miało to ogromne znaczenie dla pani domu ponieważ była przekonana, że istnieje ścisła zależność między rangą odwiedzających dom gości, a jej sukcesem artystycznym w Ameryce. Szczególną pozycję miał z tego powodu kucharz i kamerdyner imieniem Walter - jedyny służący poza gospodynią, zatrudniony na pełen etat. Łempicka nauczyła Waltera przygotowywać węgierski gulasz, z którego słynął ich dom przy 57 Wschodniej ulicy (blisko placu Sutton). Co rano dojeżdżał do pracy z daleka metrem. Według opisów córki artystki - Kizette Łempickiej Foxhall, Walter był bardzo przywiązany do Tamary. Bardzo ją podziwiał, a wzajemne zaufanie sprawiły, że artystka powierzyła mu wielki sekret - rodzinne przepisy kucharskie. Zdaje się, że właśnie ten wierny współpracownik został przedstawiony na tym pięknym, kameralnym portrecie.

Fotografia: Tamara Łempicka, źródło: archive.is

Łempicka była wybitną portrecistką. Przez całe życie zabiegała o portretowanie sławnych ludzi, co udawało jej się wielokrotnie. Na tym opierała się jej renoma jako portrecistki. Nie ograniczała się jednak tylko do portretowania ludzi z wyższych sfer. Powstało wiele fascynujących przedstawień ludzi z niższych sfer, osób biednych czy nieszczęśliwych (szczególnie dużo takich obrazów powstało w czasie pobytu w Hollywood). Malarka łączyła przenikliwość widzenia z ingresowską czystością koloru i niewidoczną na gotowym obrazie pracą pędzla.