DESA Unicum Piękna 1A

ul. Piękna 1A, 00-477 Warszawa Poniedziałek - piątek 11 - 19 Sobota 11 - 16

Michał Misiak
(ur. 1973, Tarnów)

"S-20", 2008 r.

olej/płótno, 160 x 100 cm

sygnowany, datowany i opisany na odwrociu:‘[monogram] | MICHAŁ MISIAK 2008 | “S-20” | OLEJ | 160 x 100 cm’

Cena: 10 400
Wystawiany
- Vibrations, Michał Misiak, Gerhard Birkhofer, Haus der Modernen Kunst, Staufen, Niemcy, 2015
- Struktury dynamiczne, Galeria Socato, Wrocław, 2013
- Michał Misiak, Symetrie, Galeria pod Rejentem, Kraków, 2011
- Artyści w świecie geometrii, Galeria Wieża Ciśnień, Kalisz, 2010
Literatura
- Symetrie. katalog wystawy indywidualnej w Galerii pod Rejentem, Kraków 2010
więcej informacji
Komentarz
Obraz Michała Misiaka należy do cyklu prac o nazwie „Symetrie”. Również litera „S” w tytule wskazuje na zastosowaną przez artystę zasadę kompozycyjną. O przywiązaniu do tego układu artysta pisał: „Z jednej strony był jedynie właściwym, niezmąconym niepotrzebną komplikacją form układem, gdzie uwaga obserwatora mogła zostać poprowadzona poprzez delikatnie wibrujące płaszczyzny utrzymane na minimalnych kontrastach w stronę głębi jego własnej przestrzeni wewnętrznej. Innymi słowy, chciałem, by obraz stał się zaledwie impulsem inicjującym wgląd obserwującego w ukrytą sferę osobistych doświadczeń niewerbalnych. Z drugiej strony towarzyszyło mi przeświadczenie, że symetria w otaczającym nas świecie zajmuje niesłychanie ważne miejsce. Można zaobserwować, że umysł człowieka ma wrodzoną tendencję do postrzegania obiektów symetrycznych jako swego rodzaju doskonałości” (Michał Misiak, fragment tekstu w katalogu wystawy „Płaszczyzna – Przestrzeń – Głębia”, wyd. Galerie Sagan, Essen 2008, s. nlb.). Misiak przywołuje filozoficzne koncepcje Pitagorejczyków, którzy w symetrii dostrzegali źródło porządku i tym samym piękna, jakie w przypadku sztuk wizualnych oznaczały doskonale skomponowane struktury. Artysta ponadto zauważył, że układy symetryczne od zarania dziejów konotują w ludzkiej psychice pozytywne odczucia. Odejście od nich automatycznie przykuwa uwagę i utożsamiane jest z pomyłką, która, jak wiadomo, jest rzeczą ludzką. Dlatego obrazy Misiaka są oparte na zasadzie inferencji na trwałych regułach wywiedzionych z nauk ścisłych, jednak artysta zostawia miejsce dla niedoskonałość, a także nieprzewidywalność. Autor wierzy, że w przypadkowości, która odróżnia nas od maszyn, tkwi także ważny potencjał artystyczny i źródło kreatywności. Z oddali obraz autorstwa Michała Misiak wydaje się emanować wewnętrznym blaskiem. Przy bliższym oglądzie udaje się zdemaskować tę magiczną kanwę linii, przy których pomocy artysta buduje napięcie. Ładunek zawarty w obrazie został uzyskany za pomocą drobnych, biegnących paralelnie, malowanych odręcznie kresek. Artysta celowo odrzuca pomoc narzędzia, wierząc, że „malując kolejne obrazy, ręka staje się coraz bardziej sprawna i wyćwiczona, jednak niemożliwe jest dojście do absolutnej doskonałości. Sądzę, że w tym zawiera się jakaś właściwość charakteryzująca człowieka. Nieustanne dążenie do ideału i niemożność jego osiągnięcia. Drgnienie ręki nadaje tym obrazom pierwiastek ludzki, pewną nieprzewidywalność, która mnie fascynuje i pcha w kierunku kolejnych realizacji” (Michał Misiak, fragment tekstu w katalogu wystawy „Płaszczyzna – Przestrzeń – Głębia”, wyd. Galerie Sagan, Essen2008, s. nlb.).
Biogram artysty
Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w 1999 roku z wyróżnieniem w pracowni prof. Stanisława Rodzińskiego z aneksem graficznym w pracowni drzeworytu prof. Zbigniewa Lutomskiego. Aktualnie pracuje jako adiunkt w pracowni rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz krakowskiej ASP. Twórczość w zakresie malarstwa, grafiki, rysunku i fotografii. W ostatnim czasie tworzy także ruchome obrazy wideo. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP oraz laureat kilkunastu nagród i wyróżnień. Jest autorem 24 wystaw indywidualnych, oraz uczestnikiem ponad 100 wystaw zbiorowych. Od 2004 roku jest uczestnikiem plenerów dla artystów posługujących się językiem geometrii dr Bożeny Kowalskiej. Jego prace znajdują się w zbiorach Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu, Jerke Museum w Recklinghausen, Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie, Muzeum Kresów w Lubaczowie, oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech, Holandii, Francji, Szwajcarii, Ukrainie i USA.

ID: 67607

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem