Bohdan Kleczyński (1851 Dubno - 1916 Kraków)

Bohdan Kleczyński był jednym ze znamienitszych malarzy należących do kręgu "polskich monachijczyków". Po studiach w Odessie i Krakowie, studiował ekonomię na uniwersytecie w Heidelbergu. Naukę malarstwa rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona. W 1880 przebywał krótko we Florencji, a następnie zapisał się do Naturklasse w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Uczył się także w prywatnej szkole Józefa Brandta. W 1888 wrócił do ojczyzny i zajął się prowadzeniem gospodarstwa w Zielonym Rogu, a od 1889 w majątku Knyszkowice na Podolu, gdzie prowadził hodowlę koni. W 1918 przeniósł się do Krakowa. Malował przede wszystkim sceny rodzajowe i myśliwskie, jeźdźców, sanny, kuligi, napady wilków oraz sceny, w których królowal motyw konia. W jego twórczości, ukształtowanej w kręgu Józefa Brandta, odnaleźć można również inspiracje malarstwem Juliusza Kossaka, Alfreda Wierusza-Kowalskiego i Józefa Chełmońskiego. W 1888 artysta wziął udział w jubileuszowej wystawie w Monachium, swoje prace wystawiał również na wystawach w Polsce - w TZSP (1879-1881, 1889) i w Salonie Krywulta (1883,1888-1889) w Warszawie oraz w TPSP w Krakowie (1881, 1883). Jego obrazy cieszące się dużym powodzeniem sprzedawano także w USA i Anglii. Dziś znane są właściwie tylko prace z tego monachijskiego okresu. Obrazy malowane w latach późniejszych na Ukrainie w większości zaginęły w czasie pierwszej wojny światowej.
Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem