Dariusz Wąsowicz (1910 Warszawa - 1973)

Studiował w Institiut Supérieur de Commerce de l’Etat w Antwerpii, w roku 1931 uzyskując dyplom tej uczelni. W latach 1935-39 kształcił się na Wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1939-44 w prywatnej pracowni Rafała Wąsowicza w Warszawie. W latach 1951-55 kierował Pracownią Grafiki Związku Polskich Artystów Plastyków oddziału warszawskiego. Tworzył pejzaże, weduty, martwe natury; był autorem kilku cykli graficznych (np. Stara Warszawa) i malarskich (Wieś polska i praca). Uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych, m.in. w I Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki w 1954 w Radomiu czy w I Biennale Grafiki w 1960 Krakowie, często wystawiał w galeriach warszawskich. Jego prace znajdują się, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Ossolineum we Wrocławiu, w St. Philomena’s School Carshalton w Anglii.
Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem