Władysław Hasior. Konserwatywny Skandalista (wyniki)
8 grudnia 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 470 000 zł
Numer obiektu na aukcji
3

Cena wylicytowana: 470 000 zł

asamblaż/tkanina, drewno, szkło, tworzywo sztuczne, 190 x 100 x 20 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'W.Hasior | 1963 | >JUDASZ<'
ID: 91561
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Szwecja
  • Szwecja Uppsala Auktionskammere, 2012
  • kolekcja prywatna, Polska
Literatura
  • 8ª Bienal de São Paulo, katalog wystawy, São Paulo 1965, poz. kat. 26, s. 344 (spis)
  • Wystawa Prac Władysława Hasiora, red. Halina Zacharewicz, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych „Zachęta”,
  • Warszawa 1966, poz. kat. 22
  • Władysław Hasior, katalog wystawy, BWA, Lublin 1967, poz. kat. 18
  • Władysław Hasior. Wystawa rzeźby, katalog wystawy, wstęp Zdzisław Kępiński, BWA, Poznań 1967, poz. kat. 18
  • Władysław Hasior, katalog wystawy, Pawilon Wystawowy BWA, Kraków 1967, poz. kat. 16
  • Wladyslaw Hasior, Moderna Museet, Stockholm, 9.11-15.12 1968, poz. kat. 5
  • Monika Szczygieł-Gajewska, Władysław Hasior, Warszawa 2011, s. 277, poz. kat. 230
  • Władysław Hasior. Europejski Rauschenberg?, red. Józef Chrobak, MOCAK. Muzeum Sztuki Współczesnej
  • w Krakowie, 2014, s. 119, (il.)
Wystawiany
  • „Władysław Hasior, wystawa indywidualna”, BWA, Lublin, 15.12.1966-4.01.1967
  • „Władysław Hasior, wystawa indywidualna”, BWA, Poznań, 16.01-12.02.1967
  • „Władysław Hasior, wystawa indywidualna”, Pawilon Wystawowy BWA, Kraków 28.02-17.03.1967
  • „Władysław Hasior, katalog wystawy”, Muzeum Śląskie, Wrocław 1964, poz. kat. 35
  • VIII Biennale w São Paulo, 1965
  • „Wystawa Prac Władysława Hasiora”, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych „Zachęta”, Warszawa, listopad 1966
  • „Wladyslaw Hasior”, Moderna Museet, Sztokholm, 9.11-15.12 1968
  • „Władysław Hasior. Europejski Rauschenberg?”, MOCAK. Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, 14.2-27.4.2014
Więcej informacji
„Biennale w São Paulo, otwarte po raz pierwszy w 1951 roku, było największą w Ameryce Południowej i wówczas jedną z największych na świecie prezentacją sztuki współczesnej, stawiającą sobie za cel promocję samej Brazylii i jej współczesnej kultury oraz zapoznanie publiczności brazylijskiej ze sztuką nowoczesną zarówno z własnego kraju, jak i ze świata. Wystawy, organizowane z inicjatywy przemysłowca Cicilla Matarazza, a od 1962 koordynowane przez specjalnie powołaną w tym celu fundację, odbywały się pod patronatem najwyższych władz państwowych, wpisując się w politykę otwarcia na kontakty ze światem zachodnim i budowania międzynarodowego prestiżu kraju. Biennale miało też dowodzić, że Brazylia opowiada się po stronie nowoczesności, czego symbolem było między innymi rozpoczęcie w 1957 roku budowy modernistycznej stolicy Brasilii. Brazylijczycy, chcąc podkreślić zarówno autonomię kulturalną wobec artystycznych centrów Europy i Stanów Zjednoczonych, jak i globalne ambicje, starali się zapraszać do São Paulo gości z całego świata, nawiązując w ten sposób kontakty między innymi z państwami z bloku wschodniego” (cyt. za: Andrzej Szczerski, Cztery nowoczesności. Teksty o sztuce i architekturze polskiej XX wieku, Kraków 2015, s. 173). Wspomniane biennale było imprezą prestiżową, dającą artystom możliwość zaprezentowania swoich prac przed międzynarodową publicznością. Ponadto dla artystów z komunistycznej Polski było szansą na zdobycie uznania poza granicami kraju, co nie było łatwe w czasach Żelaznej Kurtyny i ograniczonej mobilności obywateli Bloku Wschodniego. Dlatego też dwukrotny udział Władysława Hasiora w brazylijskim biennale z pewnością był dla niego niebagatelnym wyróżnieniem. W latach 60. XX wieku komisarzem wystawy sztuki polskiej na omawianym biennale był kilkakrotnie Ryszard Stanisławski. Ten znany historyk sztuki, od 1966 roku będący dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, promował podczas tych wystaw artystów i artystki z Polski, których sztukę uważał za nowoczesną i mogącą z powodzeniem prezentować się na tle międzynarodowych poszukiwań artystycznych. Wybory kuratorskie Stanisławskiego pokrywały się początkowo z nowymi hierarchiami, które zapanowały w Polsce w okresie tzw. odwilży. Stanisławski zauważył i docenił sztukę Hasiora jeszcze przed jego udziałem w brazylijskim pokazie. W 1962 roku pokazał jego prace na wystawie „Metafory”, którą zorganizował w Zachęcie. Była to wystawa prezentująca sztukę tworzoną według zasady „elementu wyobraźni”, a Hasior wystąpił tam obok szeregu ważnych postaci w sztuce Polskiej, również tych mających już status klasyków – jak Leon Chwistek czy Witkacy. Kilka lat po tym pokazie Stanisławski pokazał prace Hasiora w Brazylii. W 1965 podczas ósmej edycji biennale w São Paulo Hasior wystawił prezentowanego tutaj „Judasza”. Postać niewiernego apostoła nie posiada w niniejszym ujęciu cech szczególnych, które na pierwszy rzut oka pozwoliłyby na jej identyfikację. Być może wyłącznie okrągłe, metalowe formy, przypominające foremki do pieczenia ciastek, mogą budzić skojarzenia ze srebrnikami, za które Judasz wydał Chrystusa na śmierć. Podobne znacznie mogą mieć w tej pracy widelce, które przez swój kolor konotują srebro. Zagadkowe pozostają nogi lalek, licznie występujące w prawym, górnym rogu przedstawienia. Przypominają one budowę ciała owada, co może budzić skojarzenia z wyglądem kreatury, który artysta potencjalnie mógł chcieć nadać tej postaci. Baranki u dołu zdają się być zapowiedzią zarówno męki Jezusa, jak i jego ostatecznego zmartwychwstania. Twarz Judasza ze względu na materiał, z którego została wykonana – z metalowej ramy, wewnątrz której widnieją oczy – zdaje się pusta i „mechaniczna”, jakby bezduszna. Prezentowana tutaj praca Hasiora była eksponowana nie tylko w Brazylii i w Polsce. Poza podróżą do Ameryki Południowej, gdzie wystawiana była na słynnym biennale, dotarła również do Szewcji, gdzie w Moderna Museet w 1968 autor prezentował swoje prace na monograficznej wystawie. To ważne szwedzkie muzeum zajmujące się prezentacją sztuki nowoczesnej i awangardowej, było kolejną instytucją, w której Hasior prezentowany był jako ważny artysta nowoczesności.