Sztuka Współczesna. Prace na papierze
27 lutego 2020 godz. 19:00

Estymacja: 16 000 - 22 000 zł
Numer obiektu na aukcji
14

Estymacja: 16 000 - 22 000 zł

tusz/papier, 64 x 50 cm
sygnowany wzdłuż prawej krawędzi: 'Zbigniew Makowski' oraz datowany śr.d.: '16 II 1964'
ID: 81444
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
„Bez wątpienia wiele znaczyło dla niego spotkanie w Paryżu z André Bretonem i surrealistami, którzy zaprosili go także do wspólnej wystawy. Szybko jednak zasymilował te wpływy i zespolił je z częściowo może nieuświadomionymi elementami ojczystego folkloru w swą osobistą koncepcję obrazu, w której ambicje literackie jednoczą się z wysokiej rangi talentem malarskim w swoiście magiczną poezję”. KARI – HEINZ HERING W latach 60. XX wieku Zbigniew Makowski, mimo młodego wieku, był już uznanym przez krytykę twórcą o ugruntowanej w świecie sztuki pozycji. Prace artysty wystawiane były w licznych instytucjach muzealnych zarówno w Polsce, jak i na arenie międzynarodowej. W 1963 roku swoją twórczość prezentował w Miami Museum of Modern Art oraz Museu de Arte Moderna w Rio de Janeiro, a zaledwie rok później w Lozannie, Düsseldorfie czy Bochum. W literaturze zaznacza się, że niezwykle znaczącym i formującym dla późniejszej twórczości Makowskiego był pobyt artysty w Paryżu w 1962 roku, ściśle powiązany z wystawą „Mouvement surréaliste et Mouvement PHASE”. Artysta poznał wówczas ojca europejskiego nadrealizmu André Bretona oraz nawiązał bliskie kontakty z twórcami z międzynarodowej grupy surrealistów, których artystyczne poszukiwania stały się dla niego kluczowym i niewyczerpanym źródłem inspiracji oraz ukształtowały jego zasadnicze cechy stylistyczne. W drugiej połowie dekady prace Makowskiego znalazły swoje miejsce w najważniejszych kolekcjach muzealnych, między innymi w Museum of Modern Art w Nowym Jorku oraz licznych zbiorach prywatnych we Francji oraz Stanach Zjednoczonych. Choć niewątpliwie twórczość Zbigniewa Makowskiego nosi silny surrealistyczny rodowód, udało mu się zachować zupełnie niezależny, samodzielny charakter oparty na syntezie wymiaru intelektualnego, tj. bogatej warstwy narracyjnej z wachlarzem różnorodnych środków artystycznej ekspresji. W swoich kompozycjach bowiem Makowski nawarstwia symbole i znaczenia, zestawiając je z tekstem pisanym, częstokroć łacińskim. Stosował bezpośrednie cytaty z poezji i prozy antycznej, sprawiając, że jego prace stały się wyrafinowanymi malarskimi traktatami metaforycznymi. Niezwykle istotnym i charakterystycznym dla twórczości Makowskiego jest jego warsztatowa biegłość oraz dbałość o detal. Maestria, z jaką operował kreską, podsycała u widza wrażenie iluzyjności przestrzeni oraz wzmacniała tajemniczą aurę tych erudycyjnych kompozycji. Warto również wskazać na symboliczny alfabet, którym artysta konsekwentnie posługiwał się przez cały okres swojej twórczości. Spotykamy w niej zatem bardzo często motywy schodów, kostek, kluczy, krzyży, rozet oraz odręcznie spisane teksty, które wykonane na pergaminowym podłożu przywodzą na myśl strony starych, tajemnych ksiąg. W późniejszych latach Makowski skupił się na ezoterycznych, magicznych pejzażach, przedstawiających fragmenty antycznej architektury w otoczeniu tańczących na wietrze symboli. Te wysoce intelektualne i spekulatywne kompozycje malarskie należy oceniać nie tylko w warstwie wizualnej, ale szczególnie w tej narracyjno- -intelektualnej. Elementy tych pięknych łamigłówek zaczerpnięte są z rozmaitych dyscyplin naukowych, literatury pięknej, muzyki i sztuki dawnych mistrzów Botticellego, Caravaggia czy Rembrandta. Do swoich dzieł przemycał również idee mistycyzmu oraz wiedzę z zakresu magii i kabały.