Sztuka Współczesna. Op-Art i Abstrakcja Geometryczna
3 grudnia 2020 godz. 19:00

Estymacja: 50 000 - 80 000 zł
Numer obiektu na aukcji
119

Estymacja: 50 000 - 80 000 zł

akryl, ołówek/deska, 49 x 49 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'winiarski '87', opisany l.d.: 'game for two'
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'gra dla dwóch | winiarski '87'
ID: 91123
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Berlin
  • dom aukcyjny Lemperz, Kolonia
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
„Na pierwszy rzut oka to, co robił Winiarski, może wydać ofensywą wymierzoną w najświętsze wartości artystyczne – w każdym razie te tradycyjne. Lubimy bowiem utożsamiać sztukę z intuicją, emocjami, subiektywizmem i wolnością. Tymczasem Winiarski margines twórczej wolności zostawiał sobie minimalny. Proponował przy tym sztukę, która miała być chłodna i racjonalna, idealnie zobiektywizowana i antyemocjonalna, a do tego bezosobowa. Ze swoim programem artysta wpisywał się w najogólniejszym sensie w myślenie konceptualne; na jego sztukę można też spojrzeć w perspektywie tradycji konstruktywistycznych i historii eksperymentów, jakie XX-wieczni twórcy przeprowadzali z geometrią. Generalnie jednak Winiarski nie najlepiej mieści się w nurtach oraz 'izmach'. Między innymi to sprawia, że wciąż pozostaje ciekawy – system tworzenia sztuki, który opracował na własne potrzeby, był całkowicie autorskim projektem”. Stach Szabłowski, Artysta systemu, czyli Winiarski w Wenecji, „Przekrój”, 05.06.2017

Prace Ryszarda Winiarskiego są swego rodzaju fenomenem. Jak pisał Stach Szabłowski, uznany krytyk i kurator, artysta wymyka się jednoznacznym osądom i kategoryzacjom. Prezentowana praca, podobnie jak wiele innych dzieł autorstwa Winiarskiego, to kompozycja budowana na podstawie rzutów kostką, których rezultat determinował układ kolorystyczny zapełnianych przestrzeni. W tym przypadku była to gra teoretycznie rozgrywana pomiędzy dwiema osobami.