Sztuka Współczesna. Op-Art i Abstrakcja Geometryczna
3 grudnia 2020 godz. 19:00

Estymacja: 12 000 - 16 000 zł
Numer obiektu na aukcji
129

Estymacja: 12 000 - 16 000 zł

akryl/papier, płyta, 70 x 70 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'ANDRZEJ GIERAGA | DWA KWADRATY | TECH. MIESZANA | 70 x 70 cm | ROK 2004'
ID: 93244
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Literatura
  • Andrzej Gieraga. Progresje. Obrazy i grafiki z lat 1972-2016, katalog wystawy, Łódź 2016, s. 70 (il.)
Wystawiany
  • "Andrzej Gieraga. Progresje. Obrazy i grafiki z lat 1972-2016", Muzeum Miasta Łodzi, 02.04-12.06.2016
Więcej informacji
„Andrzej Gieraga należy do tej grupy twórców, którzy w świecie chaosu i niepokojów, posługując się językiem geometrii, poprzez dzieła, tworzy wokół siebie ład i harmonię. Od chwili debiutu, drogę artystyczną Andrzeja Gieragi wyróżnia własny niepowtarzalny styl, który określa zrównoważenie form oraz łączenie przeciwieństw w dynamiczną, lecz pełną ładu wieloznaczną całość. Ten geometryzujący abstrakcjonista kreuje takie modele świata, które w jego przekonaniu, są tym doskonalsze, im bardziej są zredukowane do prostych układów form. A więc odrzuca subiektywizm na rzecz uniwersalizmu wypowiedzi, wyzbywa się treści literackich na rzecz oddziaływania samych form plastycznych, ogranicza kolor do gamy achromatycznej pomiędzy bielą a czernią. Na kwadratach płócien rozgrywają się wizualizacje różnorodnych zależności między czernią a bielą, płaskimi lub przestrzennymi figurami geometrycznymi. Czerń i biel wzmocnione przeciwstawieniem form bujnych, biologicznych – elementom geometrycznym, gra pomiędzy płaszczyznami połyskliwymi i matowymi, form wypukłych i wklęsłych, linii ascetycznie prostych i niepokojąco diagonalnych – tworzą kontrolowane napięcia kolorystyczne i dramaturgiczne. Agresję przeciwieństw kolorystycznych łagodzi forma, jej miejsce w układzie kompozycji, wreszcie stosunek kształtu do formatu obrazu, stając się w efekcie spotkaniem wartości komplementarnych. Obrazy całkowicie czarne, czerń i biel oraz światło na połyskliwych wypukłościach reliefów występowały w pracach artysty z lat 70. i 80. w różnych proporcjach. Dążenie do uzyskania równowagi i wyciszenia, jakie zdradzają te prace, doprowadzają twórcę w drugiej połowie lat 80. do prac malarskich i graficznych całkowicie białych. Artysta osiąga w nich wielką subtelność i wyrafinowanie w operowaniu światłem. W nich to światło opisuje formy i podziały płaszczyzny. (…) W latach 90. wprowadza artysta nowe formaty, półkoliste łuki jako zamknięcie kompozycji. Istotnym czynnikiem prac z tego okresu jest światło i zasada geometryzacji form opartych na multiplikacji motywów trójkątnych lub zbliżonych do kwadratów i prostokątów, utrzymanych w gamie barw chłodnych, silnie stonowanych. Wszystkie serie prac z lat 90. charakteryzuje nowa kolorystyka, czystość form i prostota znaku oraz jak zawsze zachowana równowaga. W ładzie tych i wcześniejszych kompozycji znajdujemy odbicie praw powszechnych, harmonii uniwersum i pogodne współbrzmienie wszystkich elementów. Właściwa im klarowność i precyzja abstrakcyjna, nieuchwytność faktury, jednoznaczność środków – w rosnącym tumulcie malarskich wydarzeń, niejasności postaw, sztuka Andrzeja Gieragi zajmuje obszar, w którym obowiązuje rygorystyczna zasada porządku, oszczędności i harmonii oraz doskonałej precyzji warsztatowej”. Tamara Książek, www.uniwersytetradom.pl