Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie Po 1989
29 września 2020 godz. 19:00

Estymacja: 8 000 - 12 000 zł
Numer obiektu na aukcji
17

Estymacja: 8 000 - 12 000 zł

technika mieszana, kolaż/karton, 47 x 38 cm (w świetle oprawy)
ID: 84453
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
„Pod koniec studiów w Wiedniu zaczęłam wykorzystywać karton passe-partout do tworzenia przestrzennych struktur na płaszczyźnie obrazu. Chciałam poszerzyć swoją definicję malarstwa i samej pracy. Karton dawał mi zaskakująco dużą swobodę działania oraz eksperymentowania. Zaczęłam go docinać, formować, nadawać mu różne kształty i kolory. Fascynowało mnie, że moje prace stają się ciężkie, przestrzenne, że pojawia się w nich dodatkowy wymiar, cień, miejsca załamania światła, gra między powierzchniami o zróżnicowanej grubości. To, czym się zajmuję jako artystka, wywodzi się z moich fascynacji przestrzenią. Lubię, gdy prace wchodzą w dialog z otoczeniem – na przykład kiedy w czarnych, lśniących obrazach można znaleźć odbicie otaczających je kształtów i kolorów lub gdy w zależności od natężenia światła uwydatniają się albo giną w nich różne niuanse. Niezależnie od tego, że często pracuję z kartonem, uważam moje prace za malarskie”. Natalia Załuska

Minimalistyczny język wypowiedzi Natalii Załuskiej niewątpliwie czerpie z dokonań klasyki awangardy, której pionierem był Henryk Stażewski. Ulubionym materiałem artystki jest papier konserwatorski, z którego buduje wielowarstwowe kompozycje, używając do tego ograniczonej niemal do bieli i czerni palety ze sporadycznymi przebłyskami koloru. W prezentowanej kompozycji czystość bieli została zaburzona niezwykle subtelną interwencją w postaci przecinających płaszczyznę linii, które potęgują jej głębie oraz reliefowy charakter. Dzięki temu zabiegowi udało się jej uzyskać quasi-architektoniczny obiekt. Do pracy artystka używa tektur o różnej grubości, fakturze oraz odcieniach. Powstałe w ten sposób luki pokazują złożoność procesu tworzenia oraz samego konceptu. Załuska jawi się jako artystka wielce wrażliwa, która w kreacji kieruje się własną logiką łączenia i kompilacji form oraz cofania ich w czasie poprzez ingerencje w formie nacięć oraz pęknięć.