Sztuka Współczesna. Klasycy Awangardy po 1945
1 października 2020 godz. 19:00

Jan Tarasin (1926 Kalisz - 2009 Warszawa)
"Narodziny przedmiotów", 1997
Estymacja: 100 000 - 140 000 zł
Numer obiektu na aukcji
5
Jan Tarasin (1926 Kalisz - 2009 Warszawa)
"Narodziny przedmiotów", 1997

Estymacja: 100 000 - 140 000 zł

olej/płótno, 100 x 150 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'Jan Tarasin 97'
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'JAN TARASIN | "NARODZINY PRZEDMIOTÓW" | 1997'
ID: 86373
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Jan Tarasin w latach 1946-51 studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach malarskich Zygmunta Radnickiego, Wacława Taranczewskiego i Zbigniewa Pronaszki. Kształcił się także jako grafik pod nadzorem Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Strzednickiego. W historii polskiej sztuki współczesnej zapisał się jako członek reaktywowanej Grupy Krakowskiej oraz wykładowca krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dzieła Tarasina były wystawiane w Nowym Jorku w trakcie wystawy ,,17 Polish Painters” w D’Arcy Galleries w latach 1966-67, która nazwą nawiązywała do wcześniejszej wystawy ,,15 Polish Painters”, która miała miejsce w MoMA w 1961 i spotkała się z niezwykle pozytywnym odbiorem krytyków. Podobnie jak w przypadku ,,15 Polish Painters”, ,,17 Polish Painters” była decydującym krokiem na drodze do zdobycia międzynarodowego uznania i rozgłosu za oceanem, jako że prace Tarasina były już wtedy pokazywane w europejskich galeriach, między innymi w Pinka Gallery w Rotterdamie i Galerie Lambert w Paryżu. Jego malarstwo już od wczesnych lat wskazywało na wyraźne zainteresowanie światem przedmiotów, materii. Początkowo, we wczesnych latach 50. realistyczne, w drugiej połowie lat 50. było już znacznie bardziej abstrakcyjne, uproszczone. Kluczowy wpływ na zmianę jego stylu miała stypendialna podróż do Chin i Wietnamu, podczas której artysta zaznajomił się z odmienną, azjatycką kulturą, co wpłynęło na zmianę jego postrzegania przestrzeni na obrazie. W rezultacie w twórczości Tarasina na stałe zagościł motyw symbolicznej linii, dzielącej sfery obrazu i nadającej poszczególnym elementom znaczenie wedle ich wzajemnej relacji. Swobodniejsze, zmierzające ku abstrakcji zestawienia przedmiotu mają w sobie coś ze wschodniej, medytacyjnej estetyki i uwagi poświęcanej najdrobniejszym detalom, poszczególnym przedmiotom. Ów system organizowania przestrzeni ma charakter poznawczy. Obiekty niekonieczne oznaczają materialne przedmioty, ale znaki, co pozwala na ,,czytanie” obrazów Tarasina jako swoistych ciągów logicznych. Pomimo, jak wydawać by się mogło, pewnych prawd rządzących kompozycją, indywidualne znaki są często, jak artysta zaznaczał, przypadkowe. Nieprzewidywalność jest więc postrzegana jako konieczny element harmonii świata, harmonii, której artysta nie stara się kontrolować. „Przedmioty bezinteresowne, przedmioty policzone pojawiają się od kilku lat na płótnach Tarasina. Układa je rytmicznie na śmiało rozmalowanej płaszczyźnie. Znajduje dla nich miejsce po dłuższej rozwadze. Czasem szybko przygważdża wymykającą się smugę, plamę, kreskę... Napięcie zawarte jest w ruchu przedmiotów. W skupieniu drobnych elementów wokół formy centralnej, która zostaje przez nie osaczona, atakowana, niepokojona z różnych stron. Natomiast układ kompozycyjny obrazu, rozłożenie akcentów, ścisłe określenie formy brył i płaszczyzn – jest wyrazem dążności do harmonii i równowagi” (Aleksander Wojciechowski, wstęp do katalogu wystawy indywidualnej Jana Tarasina, Galeria Krzywe Koło, Warszawa 1960).