Sztuka Współczesna. Klasycy Awangardy po 1945 (wyniki)
1 października 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 55 000 zł
Numer obiektu na aukcji
20

Cena wylicytowana: 55 000 zł

akryl/płyta pilśniowa, deska, 64 x 64 cm
sygnowany i datowany na odwrociu: '1982 | H. Stażewski'
na odwrociu stempel wywozowy
ID: 87802
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
Prezentowany tutaj obraz Henryka Stażewskiego powstał w 1982, to znaczy około siedemdziesięciu lat po rozpoczęciu przez artystę jego działalności artystycznej (!). Stażewski w 1913 roku zaczął studia w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a przez kolejnych kilka dekad był ważną postacią polskiego życia artystycznego. Stylistyka jego prac, którą można uznać za dojrzałą, to znaczy taką, która – przechodząc pewne ewolucje – trwała aż do jego śmierci, ukształtowała się w drugiej połowie lat 20. XX wieku. Była to abstrakcja geometryczna, która w sztuce Stażewskiego była wynikiem przyjęcia przez niego konstruktywistycznej teorii i praktyki artystycznej. O ile w dwudziestoleciu międzywojennym sztuka abstrakcyjna mogła uchodzić za nowość i potrafiła budzić kontrowersje, o tyle w czasie gdy powstał prezentowany tutaj obraz była ona już estetyką utrwaloną i mającą klasyczny niemalże status. Podobny status przysługiwał również jej twórcy – Stażewski uważany był wówczas za nestora awangardy. Z kraju i zza granicy ściągali do jego pracowni artyści, by poznać tego „ostatniego żyjącego konstruktywistę”, który z pierwszej ręki relacjonował wydarzenia z „heroicznego okresu awangardy”. Stażewski mógł wówczas opowiadać młodym twórcom (chętnie przebywającym w jego towarzystwie) o swoich znajomościach z Kazimierzem Malewiczem oraz Pietem Mondrianem, którzy mieli już wówczas status wielkich gwiazd sztuki XX wieku, a z którymi on współtworzył on historię awangardy. Prezentowany obraz jest znakiem trwałości konwencji abstrakcji geometrycznej w sztuce Henryka Stażewskiego. Artysta przez kilka dekad swojej działalności artystycznej zainteresowany był najprostszymi formami w sztuce. Badał w swoim malarstwie zagadnienie wzajemnego oddziaływania na siebie barw i kształtów, percepcji kolorów i wytwarzania różnych efektów optycznych. Barwa, figury geometryczne i linie proste były podstawą i ostatecznym celem tej twórczości.