Sztuka Współczesna. Klasycy Awangardy po 1945
1 października 2020 godz. 19:00

Estymacja: 350 000 - 500 000 zł
Numer obiektu na aukcji
13

Estymacja: 350 000 - 500 000 zł

akryl/płótno, 81 x 81 cm
sygnowany p.d.: 'Vasarely'
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: '-VASARELY- | 3.702 "KITA" | 81 x 81 | 1970 (73) | [sygnatura]'
ID: 89793
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
SZTUKA PERCEPCJI Teoria percepcji była systematycznie badana i wykorzystywana przez ruch op-artu po raz pierwszy w dziejach historii sztuki. Już wcześniej wystąpiły intuicyjne próby, aby wykorzystać zasadę modułowości, warstw, iluzji optycznej i tym podobnych metod, ale nie były rozpowszechnione. Victor Vasarely był głównym głosicielem sztuki op-artu: prawie wszystkie metody i techniki, z których korzysta op-art, mają źródło w jego pracach. Zważywszy na częstotliwość pojawiających się form, pierwsze miejsce oddać można ulubionemu kształtowi Vasarelyego – powiększonej hemisferze z „galaktycznego” okresu w twórczości artysty (rozpoczynała go praca wykonana w technice tempery pod tytułem „Vega-Arl” i „Vega Blue”, 1968). Następnie Vasarely namalował ponad 110 prac z tej samej serii, czasem łącząc formy z sześcianem Koffa (na przykład w pracy „Cheit-Pyr” wykonanej na przełomie 1970/71) i sześciokątem. Antysymetria nie jest jedynie symetrią bieli i czerni: ogólnie rzecz biorąc to symetria przeciwieństw („pozytywny – negatywny”, „wypukły – wklęsły”, „jasny – ciemny”, „ciepły - zimny” w odniesieniu do barw dopełniających). Z punktu widzenia filozoficzno-logicznego oraz biorąc pod uwagę teorię percepcji, w ten właśnie sposób wyrażana jest dwoistość oparta na systemie binarnym 0-1. Po latach 60., czarno-białe kompozycje Vasarelyego zastępują barwne struktury, najczęściej z wykorzystaniem barw dopełniających się, lub kompozycje oparte na przechodzeniu ze światła do cienia i vice versa, wprowadzając w ten sposób do twórczości Vasaleryego element przestrzenny. Vasarely był wizjonerem sztuki współczesnej; upowszechnił jej demokratyczną naturę, jej powielanie i interaktywność. Vasarely rozwinął własną technikę graficzną, tworzył sitodruki i programy komputerowe do wytwarzania prac, aby jego twórczość była odebrana przez szerszą publiczność. Kierując się zasadą modularności, zakładał, że podstawowe elementy kompozycji mogą być łączone na wiele sposobów; przyjmując te założenia, dzieła Vasaleryego mogłyby być nabywane w rozsądnej cenie. Przyświecające Vasarelyemu zasady tworzenia sprawiają, że istnieją nieskończone możliwości łączenia, kreatywne rozwiązania, przy użyciu podstawowych form geometrycznych, bogatej palety barwnej (palety barwnej RGB, która używana jest do produkcji obrazów pojawiających się na monitorach i wyświetlającej 16 milionów barw) oraz relatywnie niewielkiego zbioru kształtów podstawowych. Vasarely stworzył sztukę charakteryzującą się niezwykłą oryginalnością, postrzegając przy tym proces tworzenia jako zupełnie racjonalny; korzystał przy tym z procesów zdefiniowanych przez formuły matematyczne oraz iluzję optyczną. Prace Vasaleryego nie są jedynie jego eksperymentem artystycznym, ale także zaproszeniem kierowanym do odbiorcy, aby on sam kontynuował rozpoczęty eksperyment artystyczny i rozwijał go.