Sztuka Współczesna. Klasycy Awangardy po 1945 (wyniki)
5 grudnia 2019 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 38 000 zł
Numer obiektu na aukcji
346

Cena wylicytowana: 38 000 zł

olej/płótno, 177 x 102 cm
sygnowany i datowany l.d.: 'Z. TYMOSZEWSKI 1963'
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'ZBIGNIEW TYMOSZEWSKI 1963 | "CZERWONA POSTAĆ" ol. pł. 177 x 102'
na odwrociu naklejki z CBWA Zachęta oraz Galerii u Jezuitów w Poznaniu
ID: 79409
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Wystawiany
  • „Zbigniew Tymoszewski (1924-1963). Malarstwo", CBWA Zachęta, Warszawa, 10.05-13.06.1993
  • "W kręgu przyjaciół III kolekcja polskiej sztuki współczesnej profesora Aleksandra Wojciechowskiego", Galeria u Jezuitów, Poznań, 16.05-8.06.2002
Więcej informacji
„Czerwona postać” to jedna z ostatnich prac wykonanych przez Zbigniewa Tymoszewskiego przed jego samobójczą śmiercią w wieku zaledwie 39 lat. Wielkoformatowe płótno ukazujące niemal naturalnych rozmiarów figurę wpisuje się w klasyczną dla połowy lat 60. tendencję łączącą pełną ekspresji abstrakcję z hieratyczną figuracją. Jako absolwent pracowni Jana Cybisa warszawskiej ASP (dyplom w 1952), Tymoszewski tworzył inspirowane naturą kompozycje abstrakcyjne, odznaczające się nasyconą kolorystyką oraz grubo modelowaną fakturą. Według Tadeusza Dominika był jednym z najzdolniejszych uczniów wielkiego kapisty. Oryginalność malarstwa Tymoszewskiego wynikała z niezwykłej żarliwości i emocjonalnego posługiwania się środkami formalnymi. Bardzo dobrze charakteryzuje jego malarstwo anonimowy recenzent „Przeglądu Kulturalnego”: „Duże płótna pokryte jakby ‘tkanką mięsa, żył, ścięgien’. (…) Tragiczne, obsesyjne malarstwo. Krzyk ujęty w okowy konwencjonalnych i nieistotnych dla tego malarstwa sposobów komponowania obrazu. (...) Jest w tym malarstwie wewnętrzne wrzenie, gorączka twórcza, jest temperament Soutine’a, jest rembrandtowska cielesność (...)”. Kompozycje Tymoszewskiego porównywane bywały niekiedy do prac Jana Lebensteina oraz obrazów Jacka Sienickiego czy Jacka Sempolińskiego – artystów, dla których prymarne znaczenie miały emocje wyrażone w gęsto kładzionej farbie. W przeciwieństwie jednak do zwolenników tzw. malarstwa materii, płótna Tymoszewskiego mienią się wysmakowanymi barwami. Bliżej im zatem do prac Kobzdeja aniżeli Lebensteina. W 1958 roku w Warszawie w salach wystawowych dawnego IPS odbyła się jedyna za życia indywidualna wystawa prac Tymoszewskiego. W 1959 roku artysta uczestniczył w III Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i w Wystawie Malarstwa Nowoczesnego w Jugosławii. W 1963 roku w Galerii Sztuki ZPAP odbyła się pośmiertna wystawa jego dzieł z lat 1960-63. W 30-lecie śmierci artysty zorganizowano w warszawskiej Zachęcie retrospektywną wystawę jego twórczości, na której pokazano m. in. prezentowany obraz.