Sztuka Współczesna: Klasycy Awangardy po 1945 (wyniki)
30 maja 2019 godz. 19:00

Leon Zack (1892 Nowogród - 1980 Vanves)
Kompozycja abstrakcyjna, 1975 r.
Cena wylicytowana: 30 000 zł
Numer obiektu na aukcji
126
Leon Zack (1892 Nowogród - 1980 Vanves)
Kompozycja abstrakcyjna, 1975 r.

Cena wylicytowana: 30 000 zł

olej/płótno, 65 x 92 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'Leon Zack 75'
ID: 69611
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • dom aukcyjny, Toledano, Arcachon, Francja, 2017
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Artysta urodził się w Niżnym Nowogrodzie w rodzinie żydowskiej. W latach 1905-07 uczył się malarstwa u Jakimczenki i chłonął francuski impresjonizm. Następnie w Moskwie, jednocześnie studiując literaturę, kształcił się prywatnie pod kierunkiem Iwana Rerberga (u którego uczył się również Kazimierz Malewicz) i Ilii Maszkowa, który razem z Malewiczem współtworzył grupę kubizujących malarzy futurystów Walet Karowy. Jego wczesne malarstwo zaliczane jest do nurtu tzw. Szkoły paryskiej (Ecole de Paris). Około 1924 roku, po pobycie w Rzymie i Florencji (1917-21) oraz w Berlinie (1922-24), gdzie zajmował się tworzeniem kostiumów i scenografii dla Ballets Romantiques Russes, osiadł we Francji, gdzie w 1926 roku odbyła się jego pierwsza wystawa indywidualna. Wystawiał również w ramach Salonu Niezależnych. Zajmował się malarstwem, ilustracją, rzeźbą i projektowaniem, m.in. scenografii dla paryskiej Opera Comique, tworzył też witraże do wielu kościołów (po przeprowadzce do Francji ochrzcił się). Około roku 1947 jego malarstwo przeszło metamorfozę - zaczął wówczas eksperymentować z abstrakcją, tworząc wysublimowane kompozycje o organicznych, miękkich kształtach i często rozmytych, zatartych konturach. Używał przy tym często szpachli. Prezentowana kompozycja stanowi przykład późnego etapu twórczości malarza. Stworzona w 1975 roku, a więc gdy artysta miał 83 lata (zmarł w 1980) zachwyca wysmakowanymi kontrastami w opracowaniu powierzchni płótna. Szkicowo, chropowato opracowane obłe bryły wyłaniają się z czarnego tła, wskazując na zainteresowanie artysty kwestią wydobycia światła. Podobną kolorystycznie kompozycję, z 1952 roku, można znaleźć w kolekcji Tate w Londynie.