Sztuka Współczesna. Instalacje - Environment - Nowe Media
3 grudnia 2020 godz. 20:00

Tadeusz Kantor (1915 Wielopole Skrzyńskie - 1990 Kraków)
"Płótno opakowane" z cyklu "Wszystko wisi na włosku", 1973
Estymacja: 800 000 - 1 200 000 zł
Numer obiektu na aukcji
208
Tadeusz Kantor (1915 Wielopole Skrzyńskie - 1990 Kraków)
"Płótno opakowane" z cyklu "Wszystko wisi na włosku", 1973

Estymacja: 800 000 - 1 200 000 zł

płótno, wymiary zmienne blejtram: 160 x 90 cm
sygnowany pieczęcią autorską u dołu
na odwrociu dwie papierowe nalepki z Muzeum Sztuki w Łodzi z opisem obrazu w języku angielskim
ID: 93059
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Wystawiany
  • Tadeusz Kantor Emballages, Muzeum Sztuki w Łodzi, maj-lipiec 1975
  • Tadeusz Kantor Emballages, Kulturhuset, Sztokholm, czerwiec 1975
  • Tadesz Kantor. Emballages 1960-76, Whitechapel Art Gallery, Londyn, wrzesień-październik 1976
Więcej informacji
W marcu 1973 w Galerii Foksal odbyła się wystawa Tadeusza Kantora zatytułowana „Wszystko wisi na włosku”. Do niezagruntowanych płócien artysta przyczepił różne przedmioty: złożony parasol, sztucznego gołębia, kawałek drewna czy fałdy luźno wiszącego płótna. Surowe płótna niczego nie przedstawiały, występowały w roli niewiele znaczących rzeczy, o które można oprzeć deskę czy położyć na nich kwiaty. W katalogu Kantor umieścił sfingowany „Wywiad z autorem obrazu”, w którym opisał odpowiedzi i zachowanie artysty. Na marginesach umieszczono odręczne komentarze Wiesława Borowskiego i Andrzeja Turowskiego, które w reporterski sposób odnosiły się do znaczenia przedmiotu. Ów szeroko rozumiany przedmiot był przez lata treścią sztuki Kantora. Ze względu na to, niemożliwym byłoby całkowite „odprzedmiotowienie” sztuki. Zamiast eliminacji, proponował zepchnąć przedmiot na skraj tradycyjnie rozumianego obrazu, zlekceważyć go i wyszydzić. Serią obrazów „Wszystko wisi na włosku”, Kantor nie schodził z drogi awangardy. Po doświadczeniach dzieła otwartego, próbował wrócić do dzieła autonomicznego, „zamkniętego”.