Sztuka Współczesna. Instalacje - Environment - Nowe Media
3 grudnia 2020 godz. 20:00

Katarzyna Kozyra (ur. 1963 r., Warszawa)
"Piramida zwierząt", 1993/2018
Estymacja: 6 000 - 10 000 zł
Numer obiektu na aukcji
226
Katarzyna Kozyra (ur. 1963 r., Warszawa)
"Piramida zwierząt", 1993/2018

Estymacja: 6 000 - 10 000 zł

wydruk pigmentowy/papier, 29,7 x 21 cm (w świetle oprawy)
sygnowany p.d.: 'KKozyra' i opisany l.d.: '9/14'
Hahnemühle
ed. 9/14
ID: 77881
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Literatura
  • porównaj: Bogusław Deptuła, Koniec wieku końcem sztuki, „Elle”, nr 2/1997, s. 53 (il.)
  • porównaj: Stanisław Bukowski, Sztuka szoku, Express Wieczorny, nr 42, 2.03.1999 (il.)
  • porównaj: Katarzyna Kozyra, In Art Dreams Come True, Wrocław 2007, s. 10 (il.)
Więcej informacji
„Koń był jeden, ten zapłacony. Psów była masa, mogłam sobie wybierać, jakiego chciałam. Z tym że wszystkie miały ten sam feler – były nadgniłe. Dostałam wreszcie psa, którego kwadrans wcześniej uśpiono na życzenie właściciela. Kotów było ze sześć do wyboru, a koguty zatłukłam dwa, nie wiedziałam, który będzie lepszy, duży czy mały. Miałam problem: czy nie powinnam w imię konsekwencji kupić także żywe psy i koty i dać im w łepek. Co mnie powstrzymało? Emocje. Nie potrafiłabym tego, przynajmniej wtedy”. Katarzyna Kozyra

Można śmiało powiedzieć, że „Piramida zwierząt” jest pracą, która dostarczyła największy rozgłos reprezentantce sztuki krytycznej, Katarzynie Kozyrze. Zaprezentowane, archiwalne zdjęcie przedstawia instalację, która była pracą dyplomową artystki, powstałą w 1993. Inspiracją do jej powstania była baśń braci Grimm „Muzykanci z Bremy”. „Piramida zwierząt” składa się z 4 wypchanych ciał zwierząt: konia, psa, kota i koguta oraz wideo dokumentującego proces usypiania i obdzierania ze skóry konia. Zwierzęta zostały wybrane osobiście przez artystkę, która następnie zleciła ich zabicie. Oprócz samej instalacji na pracę dyplomową składały się również drastyczne filmy, na których artystka zarejestrowała zabijanie konia. Praca odbyła się szerokim echem, także w prasie oraz telewizji. Początkowo były to głównie negatywne komentarze oraz wypowiedzi na temat podjętych działań. Katarzyna Kozyra, poprzez prowokująca akcję, unaoczniły społeczną hipokryzję – powszechną akceptację zabijania zwierząt, która jednak jest akceptowana tylko wtedy, gdy służy pragmatycznym oraz konkretnych celom człowieka.