Sztuka Współczesna. Instalacje - Environment - Nowe Media
3 grudnia 2020 godz. 20:00

Estymacja: 80 000 - 100 000 zł
Numer obiektu na aukcji
216

Estymacja: 80 000 - 100 000 zł

plexi, 80 x 70 cm
ID: 93305
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Literatura
  • porównaj: Lech Stangret, Zbigniew Gostomski. Ad Rem, Radom 2012, s. 92-93 (il.)
Więcej informacji
Po roku 2000 powstał zbiór prac Zbigniewa Gostomskiego o wspólnej nazwie „Dom”. Był to cykl o charakterze otwartym, składający się z wielu prac wykonanych w różnych mediach: były to rysunki pastelem na papierze, szkice węglem czy tuszem, a także seria efektownych neonów. Wszystkie charakteryzowały się formalną prostotą: za pomocą linii ułożonych wewnątrz prostokąta artysta nakreślił zarysy architektury, obrazy tytułowego domu. Za każdym razem posłużył się liczbą od kilku do kilkunastu prostych, które na monochromatycznym tle przedstawiają w sposób niezwykle oszczędny widoki architektury, w której daje się rozpoznać widziany w przekroju dwuspadowy dach lub drzwi. Jest to zatem obraz domu niezwykle oszczędny i bazujący na wizualnych skojarzeniach, przywołujący język piktogramów. Niewielka liczba prostych w obrębie monochromatycznego, „pustego” pola obrazowego, za każdym razem ułożonych w inną figurę, którą mimo wszystko daje się rozpoznać jako dom, może być traktowana jako artystyczne ćwiczenie. Kolejne obiekty z cyklu mają charakter wariacji na ten sam temat. Wspomniany cykl interpretuje się w kontekście średniowiecznej maksymy, na którą powoływał się Gostomski, ukazującej artystyczną doskonałość jako sprawę świetnego opanowania formy. Zwraca się wówczas uwagę, że od wieków umiejętność posługiwania się proporcjami wywiedzionymi z matematycznych obliczeń pozostaje ważnym sposobem uzyskiwania wizualnej harmonii i artystycznej jakości. Podobne ćwiczenie z kompozycji zdaje się praktykować we wskazanym cyklu Gostomski, w którym raz za razem podejmuje motyw architektury zbudowanej z najprostszych elementów, niezmiennie dającej jednak efekt wizualnej iluzji, w której daje się rozpoznać motyw budowli.