Sztuka Ulicy (wyniki)
26 maja 2020 godz. 19:00

Estymacja: 3 000 - 5 000 zł
Numer obiektu na aukcji
16

Estymacja: 3 000 - 5 000 zł

akryl/płótno, 53,5 x 73 cm
sygnowany l.d.: 'Major'
na odwrociu opisany: 'Redakcja | 2010 | akryl | Major'
ID: 78635
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
“Nie bójmy się być szczerzy do końca. Jedyne rozwiązanie na przyszłość i dzisiaj to surrealizm. Świat wtedy nie będzie mówił o kryzysie. Nie wycofujmy się, jeżeli doszliśmy tak daleko. Przecież cały świat jest dziełem. Już pojedynczy milicjant na ulicy to dzieło sztuki. Bawmy się, los nie jest krzyżem. Jaki sens cierpieć, skoro można się cieszyć”. WALDEMAR FYDRYCH, “MANIFEST SURREALIZMU SOCJALISTYCZNEGO” W połowie dekady lat 80. we Wrocławiu pojawiła się Pomarańczowa Alternatywa i inW połowie dekady lat 80. we Wrocławiu pojawiła się Pomarańczowa Alternatywa i inne młodzieżowe grupy antysystemowe posługujące się graffiti by manifestować swe poglądy społeczno-polityczne. Za lidera Pomarańczowej Alternatywy uznaje się Waldemara Fydrycha, zwanego Majorem. Główną metodą działalności ruchu artystyczno- społecznego były akcje uliczne - happeningi, często przybierające formę demonstracji, które do uczestnictwa angażowały przypadkowe osoby. Organem ugrupowania było pismo „Pomarańczowa Alternatywa” wydawane w czasie organizowanych strajków studenckich. Jego autorzy traktowali strajk jako pełnoprawne dzieło sztuki, a przeprowadzane akcje i happeningi komentowały absurdy ówczesnej rzeczywistości, wyrażały sprzeciw, nierzadko poprzez ironiczną, doprowadzoną do karykatury afirmację reżimu. W latach 80. na murach budynków pojawiały się liczne napisy, które działały jako antysystemowe komentarze. Bardzo szybką reakcją władz było ich zamalowywanie, z czego powstawały patchwor’kowe malowidła ścienne. Aby zaradzić błędnemu kołu Major zareagował symbolem – na przemalowanych ścianach umieszczał krasnoludki. To działania sam nazwał „malarstwem dialektycznym”. Jak mówił, „tezą jest napis, antytezą - plama, a syntezą krasnoludek”. Potem krasnoludek już na dobre stał się symbolem Pomarańczowej Alternatywy. Jedyny taki krasnal zachował się do dziś na ul. Madalińskiego w Warszawie. Został namalowany na czarnej plamie pokrywającej znak Solidarności Walczącej, nawiązującej do wojennej kotwicy – symbolu Polski Walczącej.ne młodzieżowe grupy antysystemowe posługujące się graffiti by manifestować swe poglądy społeczno-polityczne. Za lidera Pomarańczowej Alternatywy uznaje się Waldemara Fydrycha, zwanego Majorem. Główną metodą działalności ruchu artystyczno- społecznego były akcje uliczne - happeningi, często przybierające formę demonstracji, które do uczestnictwa angażowały przypadkowe osoby. Organem ugrupowania było pismo „Pomarańczowa Alternatywa” wydawane w czasie organizowanych strajków studenckich. Jego autorzy traktowali strajk jako pełnoprawne dzieło sztuki, a przeprowadzane akcje i happeningi komentowały absurdy ówczesnej rzeczywistości, wyrażały sprzeciw, nierzadko poprzez ironiczną, doprowadzoną do karykatury afirmację reżimu. W latach 80. na murach budynków pojawiały się liczne napisy, które działały jako antysystemowe komentarze. Bardzo szybką reakcją władz było ich zamalowywanie, z czego powstawały patchwor’kowe malowidła ścienne. Aby zaradzić błędnemu kołu Major zareagował symbolem – na przemalowanych ścianach umieszczał krasnoludki. To działania sam nazwał „malarstwem dialektycznym”. Jak mówił, „tezą jest napis, antytezą - plama, a syntezą krasnoludek”. Potem krasnoludek już na dobre stał się symbolem Pomarańczowej Alternatywy. Jedyny taki krasnal zachował się do dziś na ul. Madalińskiego w Warszawie. Został namalowany na czarnej plamie pokrywającej znak Solidarności Walczącej, nawiązującej do wojennej kotwicy – symbolu Polski Walczącej.