Sztuka Dawna. XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie • Sesja I
10 grudnia 2020 godz. 19:00

Estymacja: 250 000 - 350 000 zł
Numer obiektu na aukcji
15

Estymacja: 250 000 - 350 000 zł

olej/płótno, 82 x 143 cm
sygnowany, datowany i opisany l.d.: 'ANTONI. PIOTROWSKI. | 1881. | Paris'
na krośnie malarskim papierowa nalepka inwentarzowa z numerem: '4', na odwrociu ramy papierowa nalepka paryskiej firmy: 'A. Guinchard & F. Fourniret | Emballeurs | 76, Rue Blanche & 11 Rue Lepic (...)'
ID: 94432
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Kariera malarska Piotrowskiego rozciąga się na niemal pięć dekad i zawiera sobie rozliczne wątki. Artysta uprawiał malarstwo historyczne, rodzajowe, folklorystyczne i fantastyczne. Piotrowski urodził się i wychował w Świętokrzyskiem. Od 1869 roku uczęszczał do warszawskiej Klasy Rysunkowej, gdzie pobierał edukację u Rafała Hadziewicza, Aleksandra Kamińskiego i Wojciecha Gersona. Należał do kręgu malarzy Pracowni w Hotelu Europejskim, którzy tworzyli pierwszą awangardę realistyczną. Lata 1875-1877 to okres studiów w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, 1877-1879 to zaś czas nauki u Jana Matejki w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Piotrowski po ich ukończeniu wyjechał do Paryża, gdzie osiągnął pierwsze sukcesy wystawiennicze.

Szczególne miejsce w realistycznym, monachijsko-paryskim, okresie twórczości malarza odgrywa tematyka powstańcza. Wkracza ona do malarstwa polskiego wraz z dziełami Artura Grottgera, aby znaleźć swoje pełne rozwiniecie obrazach Maksa Gierymskiego, Adama Chmielowskiego czy Stanisława Witkiewicza. W stworzonych przez nich kanonicznych przedstawieniach akcentowane są narracyjne (lub nawet sensacyjne) wartości powstańczych epizodów. Malarze ci niejednokrotnie zwracali się też w stronę nastrojowości płynącej z pejzażu towarzyszącego żołnierzom. Dzieła takie jak „Patrol powstańczy” Gierymskiego (1873, Muzeum Narodowe w Warszawie) to bardziej niż epickie opowieści, reporterskie, rzeczowe sceny.

Piotrowski w powstaniu nie walczył, lecz podobnie jak dla wielu malarzy II połowy XIX stulecia było dla niego, wówczas dziecka, wydarzeniem formatywnym. Osiadłszy w Paryżu, artysta na początku lat 80. XIX wieku celował w scenach powstańczych, które zdobyły popularność pośród tamtejszej klienteli i amerykańskich, w dużej mierze, marszandów. Prezentowana scena należy do tego właśnie zespołu paryskich prac Piotrowskiego. Na tle nadrzecznego, utrzymanego w typowej dla monachijczyków stonowanej palecie pejzażu artysta przedstawił grupę trzech powstańców na postoju. Skryci pośród zarośli nasłuchują nadjeżdżającego konno zwiadowcy, który majaczy w oddali, po drugiej stronie rzeki. Scena, mimo tonalnego wyciszenia partii krajobrazu, ma w sobie napięcie związane z narracyjnym niedopowiedzeniem.