Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie. (wyniki)
12 grudnia 2019, godz. 19:00

Aleksander Gierymski (1850 Warszawa - 1901 Rzym)
Piazza del Popolo w Rzymie, studium ("Pincio Roma"), 1899
Cena: 139 000 zł
Numer obiektu na aukcji
16
Aleksander Gierymski (1850 Warszawa - 1901 Rzym)
Piazza del Popolo w Rzymie, studium ("Pincio Roma"), 1899

Cena: 139 000 zł

olej/płótno naklejone na tekturę, 17,5 x 25 cm
na odwrociu papierowa nalepka inwentarzowa spuścizny artysty w Rzymie, nalepka Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, nalepka aukcyjna oraz nalepka depozytowa Muzeum Narodowego w Warszawie
ID: 77678
Pochodzenie
  • spuścizna po artyście, Rzym
  • zbiory spadkobierców artysty, Stanisława i Marii Kuczborskich
  • dom aukcyjny Van Ham, Kolonia, maj 2012
  • kolekcja prywatna, Polska
Literatura
  • Aleksander Gierymski 1850-1901, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie, 20 marca 10 sierpnia 2014, Warszawa 2014, nr kat. I/190, s. 285 (il.)
  • negatyw ze zdjęciem obrazu, Dział Dokumentacji Wizualnej, Muzeum Narodowe w Warszawie, nr 1960
  • Wystawa pośmiertna prac śp. Aleksandra Gierymskiego, katalog wystawy, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa 1902, s. 10, nr kat. 124
Wystawiany
  • Aleksander Gierymski 1850-1901, Muzeum Narodowe w Warszawie, 20 marca 10 sierpnia 2014
  • Wystawa pośmiertna prac śp. Aleksandra Gierymskiego, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Warszawa, 1902
Więcej informacji
Gierymski mieszkał w Rzymie przez znaczną część swojej kariery. Po raz pierwszy wyjechał do Italii, z chorym już wtedy bratem Maksem, w 1871. W Rzymie mieszkał z niewielkimi przerwami w latach 1873-79. Po dłuższym pobycie w Warszawie od 1885 przebywał za granicą. Ostatnie lata życia spędził w Italii. Legendę „malarza wyklętego” zwielokrotnia fakt, że zmarł w 1901 w rzymskim szpitalu psychiatrycznym Santa Maria della Pietà. W ostatnim okresie twórczości opieką otoczył Gierymskiego rzeźbiarz Antoni Madeyski, opiekun jego spuścizny i twórca nagrobka malarza na cmentarzu Campo Verano. Prezentowane studium z Piazza del Popolo pochodzi z finalnej fazy twórczości artysty, kiedy to maksymalnie zbliżał się do formuły „malarstwa czystego”, z zapałem studiując nurtujące go przez całą karierę problemy światła i koloru. W latach 1899-1900 wykonał kilka obrazów przedstawiających motyw placu z widokiem na Porta del Popolo, bazylikę Santa Maria del Popolo, egipski obelisk Ramzesa II oraz wzgórze Pincio z fontanną della Dea di Roma i górującym nad nią nimfeum. Prezentowany szkic stanowi rodzaj malarskiego konceptu towarzyszącego powstaniu dużych kompozycji, kompleksowo opisanych w katalogu monograficznej wystawy artysty (Muzeum Narodowe w Warszawie, 2014). Gierymski naniósł na podobrazie plamy czystego koloru, eksponując przy tym efekty fakturalne sprzyjające wrażeniu migotania światła na powierzchni obrazu.