Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie (wyniki)
24 października 2019 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 40 000 zł
Numer obiektu na aukcji
15

Cena wylicytowana: 40 000 zł

tempera/płótno naklejone na sklejkę, 115 x 91 cm
sygnowany i datowany p.d.: '(znak autorski) | TERESA | ROSZKOWSKA | 1938'
na odwrociu papierowa nalepka Instytutu Propagandy Sztuki oraz dwie nalepki przewozowe
ID: 74765
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Literatura
  • Wystawa Szkoły Warszawskiej, Władysława Lama, Mariana Szyszko-Bohusza, projektów na opakowania wyrobów Pol. Monop. Tytoniowego, Instytut Propagandy Sztuki, Warszawa 1939, s. 10, poz. 49
Wystawiany
  • Wystawa Szkoły Warszawskiej, Władysława Lama, Mariana Szyszko-Bohusza, projektów na opakowania wyrobów Pol. Monop. Tytoniowego, Instytut Propagandy Sztuki, styczeń 1939
Więcej informacji
Teresa Roszkowska, której życie twórcze rozpięte było przez wiele dekad, znana była głównie ze swojej działalności scenograficznej: zarówno teatralnej jak i filmowej. Jako scenografka wykształcenie zdobywała w latach 1934-36 w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Nieco wcześniej – w latach 1924-28 studiowała w Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Tadeusza Pruszkowskiego. Razem z innymi artystami z kręgu Pruszkowskiego regularnie wyjeżdżała na plenery malarskie do Kazimierza Dolnego. Odbyła również studyjną podróż do Francji i Włoch (1930). Roszkowska zasiliła szeregi grupy artystycznej Szkoła Warszawska (założona 1929). Jej członkowie promowali realizm (wzorem Pruszkowskiego), lecz ich twórczość była stylowo pluralistyczna. Łączyła ich chęć odwzorowywania realiów współczesnego życia w jego afirmatywnych przejawach. Roszkowska jawi się jako najbardziej „klasycyzująca” postać tego ugrupowania malarskiego. Artystka wykształcona przez Pruszkowskiego używała klasycznych technik malarstwa sztalugowego: tempery i techniki mieszanej, chcąc zbliżyć się do formuły artystycznej dawnych mistrzów. Stylistyczne uprawiała drobiazgowy realizm bliski szeroko pojętemu malarstwu „nowej rzeczowości” i „powrotu do porządku”, tak rozpowszechnionemu w Europie po Wielkiej Wojnie. W rzadkiej na rynku sztuki pracy Roszkowskiej z lat 30. XX wieku, „Gnojowaniu” artysta przedstawiła gospodarski temat, chcąc sprostać ideałowi malarstwa dla nowoczesnego widza: odartego z awangardowych eksperymentów i komunikatywnego w warstwie tematycznej. Ciekawym zabiegiem jest ujęcie sceny z perspektywy lotu ptaka. Postaci i konie piętrzą się na podobraziu, wpisując się w barwną mozaikę połaci pola. Roszkowska bliska jest tutaj twórczości promowanych przez Łukaszowców dawnych mistrzów: XV-wiecznych Włochów czy malarstwa niderlandzkiego, w szczególności Pietera Bruegela.