Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie (wyniki)
17 grudnia 2019 godz. 19:00

Tamara Łempicka (1895 Moskwa - 1980 Cuernavaca, Meksyk)
Portret Waltera, kucharza Tamary Łempickiej, około 1943
Cena wylicytowana: 500 000 zł
Numer obiektu na aukcji
105
Tamara Łempicka (1895 Moskwa - 1980 Cuernavaca, Meksyk)
Portret Waltera, kucharza Tamary Łempickiej, około 1943

Cena wylicytowana: 500 000 zł

olej/płótno, 30,4 x 23,3 cm
ID: 79763
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • spuścizna artystki
  • Kizette de Lempicka-Foxhall (córka artystki), Houston
  • Sotheby's, Nowy Jork, październik 1990
  • kolekcja prywatna, Stany Zjednoczone
  • Christie's, Nowy Jork, listopad 2012
  • kolekcja prywatna, Nowy Jork
  • kolekcja prywatna, Warszawa
Literatura
  • Alain Blondel, Tamara de Lempicka: Catalogue raisonné, 1921-1979, Lausanne 1999, s. 326, pod nr. B.245 (il.)
Więcej informacji
Sprawy kulinarne odgrywały bardzo ważną rolę w życiu baronostwa Kuffnerów. Łempicka bardzo ceniła czas spędzony ze swoim mężem - choć w ogóle żyli raczej osobno - w nowojorskich restauracjach. On miał w zwyczaju dzwonić do najlepszych restauracji i komponować razem z szefem kuchni menu na ich przybycie. Za tak komponowane zestawy płacił poczwórny napiwek. Z kolei na wydawanych przez siebie kolacjach malarka podejmowała gości egzotycznym polskim i rosyjskim jedzeniem. Miało to ogromne znaczenie dla pani domu ponieważ była przekonana, że istnieje ścisła zależność między rangą odwiedzających dom gości, a jej sukcesem artystycznym w Ameryce. Szczególną pozycję miał z tego powodu kucharz i kamerdyner imieniem Walter (sportretowany na obrazie) - jedyny służący poza gospodynią, zatrudniony na pełen etat. Łempicka nauczyła Waltera przygotowywać węgierski gulasz, z którego słynął ich dom przy 57 Wschodniej ulicy (blisko placu Sutton). Co rano dojeżdżał do pracy z daleka metrem. Według opisów córki artystki - Kizette Łempickiej Foxhall, Walter był bardzo przywiązany do Tamary. Bardzo ją podziwiał, a wzajemne zaufanie sprawiły, że artystka powierzyła mu wielki sekret - rodzinne przepisy kucharskie. Łempicka była wybitną portrecistką. Przez całe życie zabiegała o portretowanie sławnych ludzi, co udawało jej się wielokrotnie. Na tym opierała się jej renoma jako portrecistki. Nie ograniczała się jednak tylko do portretowania ludzi z wyższych sfer. Powstało wiele fascynujących przedstawień ludzi z niższych sfer, osób biednych czy nieszczęśliwych (szczególnie dużo takich obrazów powstało w czasie pobytu w Hollywood). Malarka łączyła przenikliwość widzenia z ingresowską czystością koloru i niewidoczną na gotowym obrazie pracą pędzla.