Sztuka Dawna • XIX wiek - Modernizm - Międzywojnie (wyniki)
4 czerwca 2020 godz. 19:00

Wojciech Weiss (1875 Leorda, Rumunia - 1950 Kraków)
"Żagle przed Pałacem Dożów (Widok z wyspy San Giorgio)", 1913
Cena wylicytowana: 38 000 zł
Numer obiektu na aukcji
52
Wojciech Weiss (1875 Leorda, Rumunia - 1950 Kraków)
"Żagle przed Pałacem Dożów (Widok z wyspy San Giorgio)", 1913

Cena wylicytowana: 38 000 zł

olej/płótno, 51 x 70 cm
sygnowany monogramem wiązanym p.d.: 'WW'
na odwrociu facsimile monogramu oraz numer spuścizny artysty: '0518 | WW3'
ID: 85605
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Literatura
  • Serenissima Wojciecha Weissa. Krajobrazy Wenecji, red. naukowy Zofia Weiss-Nowina Konopka, Kraków 2011, s. 39 (il.)
Więcej informacji
Wśród malarzy polskich doby nowoczesnej, związek Wojciecha Weissa z Wenecją wydaje się najbardziej inspirujący. W II połowie XIX i na początku XX stulecia miasto na lagunie odwiedzali Artur Grottger, Władysław Czachórski, Aleksander Gierymski czy Jan Stanisławski. Weiss powracał do Veneto parokrotnie, w 1901, 1913, 1925, 1928, 1930, 1934, 1935 i 1936 roku. Artystów doby modernizmu Wenecja kusiła swoim niezwykłym klimatem, aurą miasta na wodzie, w której odbijają się jej wspaniałe zabytki. Była również miastem wspaniałych zbiorów i wielkiej tradycji malarskiej sięgającej twórczości mistrzów XV i XVI wieku. Wydaje się, że to być może Weissowski temperament kolorysty zaważył na szczególnym związku artysty z miastem. To tutaj malarz przyjechał specjalnie w 1935 roku, aby w Palazzo Pesaro obejrzeć wystawę podziwianego Tycjana.

„Wenecja, miasto dożów, renesansowego przepychu, lagun i kładących się na wodzie świateł, jest miastem wyobraźni. Miastem odwiecznych zjaw. Miastem zmysłowych wrażeń, a przede wszystkim miastem wejrzeń w siebie”. Modris Eksteins, Święto wiosny. Wielka wojna i narodziny nowego wieku, przeł. Krystyna Rabińska, Poznań 2014, s. 17

W 1913 roku Weiss z żoną Ireną przybyli do miasta, pozostając tam przez cały wrzesień. Artysta zapisywał: „Cudowna Wenecja jak miasto z muszli i złota zbudowane” (cyt. za: Serenissima Wojciecha Weissa. Krajobrazy Wenecji, red. naukowy Zofia Weiss-Nowina Konopka, Kraków 2011, s. 10). Irena i Wojciech wykonali wówczas szereg fotografii, lecz przede wszystkim intensywnie poświęcili się studiom malarskim. Powstała grupa spontanicznych akwarelowych notacji (jak odnotowała Zofia Weiss, „stworzył osobisty malarski przewodnik po Wenecji widzianej oczami artysty”, dz. cyt., s. 11) oraz pojedyncze obrazy olejne. Obraz „Żagle przed Pałacem Dożów (Widok z wyspy San Giorgio)” zdradza afirmatywne widzenie miasta, dalekie od pesymistycznych wizji innych modernistów (Friedrich Nietzsche: „Setka głębokich samotności tworzy miasto Wenecję […]”). Weiss posługując się subtelnymi odcieniami błękitu, turkusu, różu, żółcieni i oranżu, zobrazował słoneczną aurę i sielski nastrój popołudnia nad Bacino San Marco.