Sztuka Dawna • XIX wiek - Modernizm - Międzywojnie (wyniki)
4 czerwca 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 35 000 zł
Numer obiektu na aukcji
22

Cena wylicytowana: 35 000 zł

olej/płótno, 82 x 62 cm
sygnowany p.d.: 'E. Kanarek'
na odwrociu nalepka: 'Worden Art Goods Pictures Framing 312 Stockton Street San Francisco Cal."
ID: 85488
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • spadkobiercy sportretowanej, Kalifornia, Stany Zjednoczone
  • Swann Auction Galleries, Nowy Jork, Stany Zjednoczone, czerwiec 2019
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Spuścizna zachowana po malarzu Eliaszu Kanarku jest skromna, toteż pojawiający się na aukcji portret Dorothei Vogel jest wyjątkowym wydarzeniem. Dzieło pozostawione przez artystę oraz jego biografia mówiąca o rodowodzie artystycznym przyciągają kolekcjonerów. Eliasz Kanarek wywodził się z warszawskiej pracowni profesora Tadeusza Pruszkowskiego, który wykładał w Szkole Sztuk Pięknych. Malarz wstąpił tym samym w szeregi Bractwa św. Łukasza, grupy artystycznej złożonej z najwybitniejszych studentów malarstwa owego czasu. Artyści zorganizowali się na wzór średniowiecznego cechu – zgrupowani wokół mistrza zgłębiali tajemnice warsztatowe. Technologicznie i stylistyczne wzorowali się na dawnym malarstwie włoskim i przede wszystkim niderlandzkim oraz holenderskim. Dalecy od ekstrawagancji awangardy dążyli do stworzenia nowej sztuki narodowej opartej na realizmie. Ponadto Kanarek był związany z kultowym tygodnikiem „Szpilki”, dla którego w latach 1935-38 tworzył rysunki. Uczestniczył w weneckim Biennale w 1934, wystawiał w Carnegie Institute w Pittsburgu (USA) w 1937. W 1938 wraz z malarzami z Bractwa św. Łukasza wziął udział w namalowaniu siedmiu obrazów historycznych przeznaczonych do sali honorowej pawilonu polskiego na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939. Oprócz Eliasza Kanarka byli to: Tadeusz Pruszkowski, Bolesław Cybis, Bernard Frydrysiak, Jan Gotard, Aleksander Jędrzejewski, Jeremi Kubicki, Antoni Michalak, Stefan Płużański, Janusz Podoski i Jan Zamoyski. W marcu 1939 popłynął wraz z Bolesławem Cybisem transatlantykiem „Batory” do Nowego Jorku, wioząc obrazy na wystawę. Po wybuchu wojny pozostał w USA. Na emigracji kontynuował działalność artystyczną. Portret Dorothei Vogel doskonale wpisuje się w kształt twórczości Kanarka nacechowanej pogodnością, doskonałym warsztatem malarskim oraz świadomym czerpaniem z najlepszej tradycji sztuki dawnej.