Sztuka Dawna • XIX wiek - Modernizm - Międzywojnie (wyniki)
4 czerwca 2020 godz. 19:00

Szymon Mondzain (1890 Chełm - 1979 Paryż)
Pejzaż z południowej Francji, 1927
Estymacja: 30 000 - 40 000 zł
Numer obiektu na aukcji
40
Szymon Mondzain (1890 Chełm - 1979 Paryż)
Pejzaż z południowej Francji, 1927

Estymacja: 30 000 - 40 000 zł

olej/płótno, 46 x 55 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'Mondzain | 1927'
ID: 84568
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
Szymon Mondzain był jednym z najważniejszych przedstawicieli École de Paris. „Studia artystyczne odbył w latach 1906-1908 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Kazimierza Stabrowskiego – kreśliła jego sylwetkę Irena Kossowska – W okresie tym był związany z socjalistycznym studenckim ruchem rewolucyjnym. Dzięki finansowemu wparciu gminy żydowskiej kontynuował naukę w latach 1909-1912 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Józefa Pankiewicza. Wraz z Mojżeszem Kislingiem należał do grona tych studentów o żydowskim rodowodzie, którzy odrzucili propagowaną przez Samuela Hirszenberga, Ephraima Mojżesza Liliena i Wilhelma Wachtela syjonistyczną ideologię oraz zaniechali kwestie żydowskiej ikonografii i autonomii kultury Idysz, poddając się przemożnemu wpływowi Pankiewicza zafascynowanego bez reszty francuskim postimpresjonizmem i kolekcją dawnych mistrzów w Luwrze; podobnie jak Kisling, Mondzain opowiedział się za kulturową asymilacją. Czynnik niezależności kulturowej i religijnej oraz studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie pobyt w kosmopolitycznym Paryżu w znaczący sposób wpłynęły na artystyczne uformowanie Mondzaina, który rozwinął w sobie wrażliwość na nowoczesne tendencje francuskie tak promowane przez Józefa Pankiewicza. Ponadto bywanie w międzynarodowej orbicie artystycznej zaowocowało rozległymi kontaktami; Mondzain przyjaźnił się z Mojżeszem Kislingiem, Janem Zawadowskim i Janem Hrynkowskim” (Irena Kossowska, Szymon Mondzain, culture. pl). Mieszkając przy rue le Goff, w lewobrzeżnej części Paryża, zapoznał się również z André Deraine’em i Maurice’em de Vlaminckiem. Kilka lat wcześniej stali się oni sprawcami fowistycznego przewrotu w malarstwie. Wkrótce Mondzain zaczął obracać się także w kręgu kubistów: Guillaume’a Apollinaire’a, Pabla Picassa, Georgesa Braque’a. Jednocześnie studiował dzieła dawnych mistrzów w Luwrze, poszukując klasycznego pierwiastka w sztuce. Wczesna twórczość Mondzaina pozostawała jednak pod wpływem polskich symbolistów wrażliwych na ekspresyjne możliwości estetyki czerni i bieli poszukujących nowych środków wyrazu w zakresie rysunku węglem. Istotnym zwrotem w twórczości Mondzaina był wybuch fascynacji sztuką Cézanne’a.