Surrealizm i Realizm Magiczny (wyniki)
27 sierpnia 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 22 000 zł
Numer obiektu na aukcji
15

Cena wylicytowana: 22 000 zł

olej/płótno, 37 x 29 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'E. Rosenstein | 1990'
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'E.Rosenstein | "Z SAMEGO DNA" | 1990'
ID: 87298
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
Znana z surrealizujących kompozycji artystka związana od lat 30. XX wieku z awangardową, silnie lewicującą Grupą Krakowską wypracowała zupełnie indywidualny styl, oparty na precyzyjnym rysunku o płynnej, sprawiającej wrażenie swobodnie prowadzonej, organicznej linii. Artystkę zajmowały mikrobiologiczne, skondensowane kształty, przybierające na płótnach formę gęsto stłoczonej kreski, której źródła można doszukiwać się w postulowanym przez formację surrealistów rysunku autonomicznym. W pozornym nieładzie wiedzionej podświadomością rozedrganej linii wyłaniają się jednak kształty sugerujące skojarzenia ze światem przyrody. W latach tuż powojennych, podobnie jak inni artyści działający w ramach Grupy Krakowskiej, Rosenstein trzymała się wypełnionej ekspresją formuły surrealizmu, w której rozpoznawalne pozostawały wątki figuralne. Należy pamiętać, że surrealizm był raczej poglądem na sztukę, aniżeli skonkretyzowaną formułą stylistyczną, co daje się zaobserwować poprzez rozpatrywanie prac artystki – figuratywne płótna pojawiają się tu obok kompozycji, które można określić mianem abstrakcyjnych. Tematyka tych obrazów oscylowała pomiędzy próbą przepracowania powojennej traumy, a lirycznymi scenami zaczerpniętymi z życia codziennego. Mimo wyraźnie widocznych tendencji ku ekspresjonistycznym nurtom, Rosenstein szybko porzuciła malarstwo figuratywne. W późniejszym okresie zwróciła się ku kolażom, fotografiom oraz rysunkom wykonywanym nie tylko na podłożu papierowym, ale także na przedmiotach codziennego użytku. Artystka często łączyła najróżniejsze techniki, doklejając i domalowując kolejne elementy kompozycyjne, które kolejno poddawała działaniu czasu. Realizacje te ukazują głęboką potrzebę notowania i chwytania emocji, osobistych przeżyć oraz wspomnień a te wedle artystki były ważniejsze niżeli obrazowanie zewnętrznego świata. Rosenstein w niezwykle swobodny sposób kojarzyła fantazję z rzeczywistością, a każde z jej płócien stanowi swoistą wędrówkę poprzez świat przepełniony osobistymi doświadczeniami wyrosłymi na kanwie intymnych marzeń sennych, fantazji czy tęsknot, ale także doświadczeń wojny. Prezentowane prace zdają się być szablonowym przykładem charakterystycznego, dekoracyjnego stylu artystki. Rosenstein, operując wijącą się kreską oraz silnym, wyraźnie zaznaczonym konturem, tworzy formy przywodzące na myśl mikroskopijny świat. Owe kształty, świadczące o silnej fascynacji artystki światem organicznym, szczelnie zapełniają większą część powierzchni płócien. Silnie uwidoczniona jest na nich koncentracja artystki zmierzająca ku kreacji lirycznej, onirycznej aury. Utrzymane w rożnych odcieniach koloru niebieskiego, rozświetlone gdzieniegdzie odcieniami żółcieni kompozycje zachwycają kolorystycznym wyczuciem. Fantazyjne płótna artystki łączą się z kreacyjną funkcją tytułu, który sam generuje znaczenia oraz projektuje odbiór obrazu. Poetyckie tytuły, które Rosenstein nadawała swoim kompozycjom, pozwalają na spojrzenie na jej twórczość z zupełnie innej perspektywy. Artystka była bowiem nie tylko malarką, lecz także poetką, autorką licznych tomów poetyckich. Rosenstein tworzyła też plecione obramowania, którymi otaczała swoje płótna. Podobnie jest w przypadku prezentowanej tu pracy „Bardzo odległe”, którą autorka otoczyła plecionym sznurkiem przytwierdzonym do płótna. W ten sposób artystka naznaczała swoje prace czymś w rodzaju rzemieślniczego wykończenia – własnego znaku rozpoznawczego.