Sztuka Dawna. Prace na Papierze (wyniki)
17 września 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 24 000 zł
Numer obiektu na aukcji
17

Cena wylicytowana: 24 000 zł

akwarela/papier , 58 x 41,5 cm
sygnowany i datowany l.d.: 'WRoguski 37'
ID: 88847
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Więcej informacji
Styl malarski Władysława Roguskiego odznacza się nie tylko ciekawymi rozwiązaniami plastycznymi, ale także niewątpliwą dekoracyjnością. Artysta, posiadający doświadczenie nie tylko w malarskim medium, lecz również w projektowaniu tkanin, nadawał swoim dziełom awangardowy anty-naturalizm, sferyczność oraz użytkowy walor, w którym próbował zawrzeć również niepowtarzalną atmosferę szalonych czasów międzywojnia. Prezentowana w katalogu akwarela z wyobrażeniem Madonny to znamienny przykład żywotności prymitywizmu w sztuce Roguskiego, okraszonego tradycją ikonograficzną i wprawnym rzemiosłem. W swojej twórczości Roguski wielokrotnie podejmował tematykę religijną, komponując przedstawienia maryjne i chrystologiczne. Był artystą świadomie czerpiącym inspiracje ze sztuki podhalańskiej, a ściślej z sakralnej, malowanej na szkle. Odniesienia do sztuki ludowej przewijały się przez wszystkie etapy jego twórczości. Ulubionym motywem zamieszczanym w realizacjach była właśnie Madonna z Dzieciątkiem, przez co z czasem w środowisku zyskał przydomek „malarza Madonn”. Na przykładzie prezentowanej w katalogu akwareli dostrzec można, iż Władysław Roguski biegle podporządkowuje sobie miękkość linii oraz sugestywność barw celem uzyskania w dziele atmosfery niewinności, uroku, wdzięczności i przyjemności. Tego typu stylistyka była niewątpliwym ukłonem w stronę osiągnięć sztuki Zofii Stryjeńskiej, z którą Roguski należał do warszawskiego Stowarzyszenia Artystów Polskich „Rytm”. Stowarzyszenie Artystów Polskich „Rytm” było jednym z najważniejszych ugrupowań sztuki polskiej okresu dwudziestolecia międzywojennego, ściśle związanym z Warszawą; szeregi formacji zasilali m.in.: Maja Berezowska, Wacław Borowski, Leopold Gottlieb, Roman Kramsztyk, Zofia Stryjeńska, Eugeniusz Zak. Łącząca elementy folkloru oraz klasycyzmu twórczość ugrupowania pozostawała pod silnymi wpływami aktualnych trendów sztuki europejskiej, szczególnie sztuki francuskiej, zarówno tej dawniejszej, jak i tej dopiero rozwijającej się. Spoiwem łączącym sztukę „formistów” było także nawiązywanie do wspomnianych motywów sztuki ludowej. Artyści zrzeszeni nie uciekali od stylizowania swoich dzieł, nawiązując tym samym do spuścizny minionej epoki Młodej Polski.