Dawni Mistrzowie (wyniki)
6 października 2020 godz. 19:00

David Ryckaert III (1612 - 1661)
Lutnista we wnętrzu, 1644
Cena wylicytowana: 70 000 zł
Numer obiektu na aukcji
2
David Ryckaert III (1612 - 1661)
Lutnista we wnętrzu, 1644

Cena wylicytowana: 70 000 zł

olej/płótno, 44 x 55,5 cm
sygnowany i datowany wewnątrz kompozycji: 'D Ro | 1644 [nieczytelny znak]'
ID: 87792
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Niemcy
  • kolekcja prywatna, Polska
Więcej informacji
„Bo teraz wypadałoby wtrącić kilka słów o malarzach sławnych w malarstwie niższego rodzaju; jednym z nich był Pejrajkos. W malarstwie ustępujący zaledwie nielicznym, nie wiem czy nie zaszkodził sobie swoją tematyką, bo zajmował się tylko rzeczami pospolitymi; ale w tej pospolitości osiągnął chwałę niebywałą. Malował golarnie i warsztaty szewskie, osły, jarzyny i podobne rzeczy, stąd to nazwano go ryparografem. Ale też dzieła jego to szczyt rozkoszy, osiągały przecież cenę wyższą niż największe dzieła wielu malarzy”. Pliniusz Starszy Historia Naturalna, cyt. za: Myśliciele, kronikarze i artyści o sztuce. Od starożytności do 1500 r., red. Jan Białostocki, Warszawa 1978, s. 146

David III Ryckaert był flamandzkim malarzem. Ochrzczony w grudniu 1612 roku w Antwerpii, zmarł tam w roku 1661 roku. Uczył się początkowo u swojego ojca Davida Ryckaerta II. Jest to zrozumiałe, ponieważ liczna rodzina malarza należała do prominentnych artystycznych rodów. O prowadzeniu własnego warsztatu świadczy przyjmowanie uczniów, co jest poświadczone w latach 1640/1641. Na wzór ojca rozpoczął swoją karierę jako malarz scen rodzajowych o chłopskiej tematyce. Inspiracji szukał w twórczości Adriaena Brouwera i Davida II Teniersa. W latach 1636-1639 malował wiejskie wnętrza z martwymi naturami albo sceny z palącymi, pijącymi, muzykującymi lub jedzącymi chłopami, które to często miały wydźwięk moralizatorski. Szczególnie liczne dzieła artysty powstawały w latach 40. W tym czasie koncentrował się na wizerunkach szewców, alchemików i uczonych, które to stały się specjalnością artysty. Wśród późniejszych wizerunków pojawiają się także tematy historyczne, nowe przedstawienia jakimi były sceny z muzykującym towarzystwem, wyobrażenia diabłów i potworów czy alegorie.Ryckaert tworzył także pary obrazów przeciwstawiające sobie świętujących mieszczan i wieśniaków. W późniejszej twórczości powrócił do pierwotnej, chłopskiej tematyki, co wiązało się z oczekiwaniami antwerpskich elit. Dzieła malarza sprzedawane były także na za granicą, w czym pomocny był rozwinięty w Antwerpii eksport. Styl Ryckaerta w latach 40. charakteryzuje się koncentracją na pierwszoplanowych postaciach i nie ukazywaniem głębi przestrzeni. Do cech jego stylu zaliczyć można także drobne pociągnięcia pędzla, przewagę chłodnych tonów – przy czym używał żywych barw lokalnych. W latach 50. możemy mówić o dojrzałym, samodzielnym stylu tego artysty. Kreował on wtedy kompleksowe, figuralne kompozycje oraz pogłębił perspektywę, kontrastując ze sobą plany. Pierwszy jest zazwyczaj jasny, zbudowany za pomocą żywych kolorów podczas gdy w tle dominują brązy. Modele artysty sportretowani są często z wyjątkową empatią. Szczególne mistrzostwo osiągnął Ryckaert we fragmentach z martwymi naturami.