Muzy. Artysta – Model – Inspiracja (wyniki)
26 września 2019 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 180 000 zł
Numer obiektu na aukcji
16

Cena wylicytowana: 180 000 zł

olej/płótno, 65 x 50 cm
sygnowany p.śr.: 'Tymon'
na krośnie nalepka z autorskim tekstem pisanym atramentem: ' Tymon Niesiołowski | "Dziewczynka | z kwiatem" | olej - 65 x 60 cm', nalepka wystawy w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w Warszawie oraz nalepka aukcyjna
ID: 73103
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • dom aukcyjny Agra-Art, październik 2007
  • kolekcja prywatna, Polska
Literatura
  • Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Warszawa 2011, s. 188
  • 1000 arcydzieł malarstwa polskiego, Warszawa 2009, s. 417
  • Tymon Niesiołowski, Wystawa malarstwa, Związek Polskich Artystów Plastyków, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych, Warszawa 1960, s. nlb.
  • Polské Současné Výtravné Umění, Výstavní Siň Paláce Dunaj, Praga 1958, s. nlb., nr kat. 31 [Děvče s kwětinou]
Wystawiany
  • Tymon Niesiołowski, Wystawa malarstwa, Związek Polskich Artystów Plastyków, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych, Warszawa, 1960
  • Polské Současné Výtravné Umění, Výstavní Siň Paláce Dunaj, Praga, 1958
Więcej informacji
Tymona Niesiołowskiego można uznać za mistrza reinterpretacji wiodących nurtów Wielkiej Awangardy pierwszej połowy XX wieku. We wczesnym etapie twórczości na malarstwo artysty w dużym stopniu wpłynęła rewolucyjna formuła sztuki Gustawa Klimta. Ważną rolę na kształt twórczości Niesiołowskiego miało malarstwo z kręgi Pont-Avent, przede wszystkim stylistyka Paula Gauguin’a i Władysława Ślewińskiego. Istotny wpływ ma również twórczość Stanisława Wyspiańskiego, u którego artysta studiował w Akadami Sztuk Pięknych w Krakowie od 1900 do 1904 roku, co widoczne jest w giętkiej, płynnej linii, która stała się emblematem wileńskiego artysty. Analizując twórczość malarza Mieczysław Wallis dostrzega fuzję wpływów malarzy zarówno o polskiej jak i francuskiej proweniencji, pisząc: „Dotąd Niesiołowski, wielbiciel Grottgera i uczeń Wyspiańskiego, był przede wszystkim rysownikiem, posługiwał się głównie czarną kredką i pastelami. Obrazy Gauguina ze swymi wielkimi płaszczyznami czerwonymi, fioletowymi, pomarańczowymi, zielonymi, stały się dla niego rewelacją koloru. Budzi się w nim teraz malarz. Od Stanisława Witkiewicza otrzymuje w darze kasetę malarską i paletę, Ślewiński układa mu zaś na niej farby, wyłączając z nich wszakże, rzecz znamienna, farbę białą i czarną (Niesiołowski wprowadził je później już na własną rękę). Entuzjazm Niesiołowskiego i młodego Witkiewicza dla Gauguina wzrasta jeszcze po zwiedzeniu przez obu przyjaciół wielkiej wystawy Gauguina w Wiedniu. Odtąd Niesiołowski jakiś czas „gauguinizuje” (cyt. za Mieczysław Wallis, Tymon Niesiołowski: malarstwo, grafika, Warszawa 1957, s. 4). Jednak niewątpliwym źródłem inspiracji dla Niesiołowskiego, w momencie gdy w pełni wykrystalizował się jego styl był Henri Matisse. Lekkość arabeskowej linii, ciepło soczystych barw i linearność kompozycji są wspólnym mianownikiem dla obydwu malarzy. Mimo wąskiej skali tematów malarstwa Niesiołowskiego, wypracował on wyjątkowy kanon radosnej wizji świata. Malarz równocześnie unika rutyny i maniery, mimo pewnej charakterystycznej konwencji. Niesiołowski, w najlepszym okresie swojej twórczości, przypadającej na lata 50. XX wieku, zawsze kreuje i zachwyca widza radością, posługując się pozornie najprostszymi tematami jak piękno kobiecego ciała.