Grafika Artystyczna. Sztuka Współczesna
27 października 2020 godz. 20:00

Jerzy Nowosielski (1943 - 2011)
Bez tytułu, 1995
Estymacja: 9 500 - 12 000 zł
Numer obiektu na aukcji
227
Jerzy Nowosielski (1943 - 2011)
Bez tytułu, 1995

Estymacja: 9 500 - 12 000 zł

serigrafia barwna/papier, 46 x 40,5 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany, datowany i opisany ołówkiem u dołu: 'JERZY NOWOSIELSKI 95 38/50'
ID: 87378
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
„Kobieta jest symbolem Kościoła. A cerkiew i akt są do siebie podobne. Kształty barokowych kopuł przypominają kształt kobiecego ciała. Cerkiew i kobieta to królestwo boże na ziemi”.

Jerzy Nowosielski

Jerzy Nowosielski jest zaliczany do najciekawszych polskich malarzy współczesnych. Artysta urodzony był w dwuwyznaniowej rodzinie, co do końca życia odcisnęło ogromne piętno na jego twórczości. Zafascynowany liturgią wschodnią jako jeden z nielicznych współczesnych artystów pozostawił po sobie prace monumentalne oraz głęboko religijne. Od lat 40. malował obrazy sztalugowe o zróżnicowanej tematyce – obrazy figuratywne, pejzaże, kompozycje abstrakcyjne czy martwe natury. Jednak jednym z najważniejszych motywów, do którego artysta wracał niejednokrotnie, była postać kobieca. Pomimo iż kobiety na płótnach, rysunkach oraz grafikach artysty pochodziły tylko z wyobraźni, otacza je duszna atmosfera prześladowania czy zwyczajnego podglądactwa, które jest udziałem odsłaniania co rusz innych aspektów ich kobiecości. Jak mawiał Jerzy Nowosielski, kobieta była dla niego tajemnicą, a co za tym idzie, niegasnącym źródłem inspiracji i twórczych poszukiwań. Artysta przedstawiał je niczym odrębny gatunek – o podłużnej szyi oraz kończynach, owalnym kształcie twarzy, migdałowych oczach. Sposób przedstawienia kobiet, posłużenie się wyraźnym konturem oraz płaską plamą barwną można przypisać wpływowi ikonopisarstwa.