DESA Living (wyniki)
3 listopada 2015 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 50 000 zł
Numer obiektu na aukcji
36

Cena wylicytowana: 50 000 zł

akwarela, gwasz/papier, 25,1 x 36 cm
napisy: p.g.: '111' ołówkiem, '275' niebieskim długopisem, p.d.: 'A Wróblewski', l.d.: 'Traktor' na odwrociu '127' w kółku
ID: 35539
Opinie
  • praca posiada certyfikat Fundacji Andrzeja Wróblewskiego
Literatura
  • Andrzej Wróblewski: 1927-1957. W 10 rocznicę śmierci, katalog wystawy, [red.] Irena Modelska, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 1967
  • Andrzej Wróblewski 1927-1957, katalog wystawy, [red.] Joanna Kordiak-Piotrowska, Jerzy Gmurek, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2007, il. 4 s. 40
  • Jan Michalski, Chłopiec na żółtym tle, Kraków 2009, s. 255
Wystawiany
  • 1967 Poznań, Muzeum Narodowe; "W 10 rocznicę śmierci Andrzeja Wróblewskiego"
  • 1968 Warszawa, Muzeum Narodowe; "W 10 rocznicę śmierci Andrzeja Wróblewskiego"; brak katalogu
  • 1995 Warszawa, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta; brak katalogu
  • 1996 Kraków, Muzeum Narodowe, brak katalogu
Więcej informacji
Napisy ołówkiem naniosła matka artysty Krystyna Wróblewka (1904-1994) porządkując spuściznę po artyście po jego śmierci. Numer "275" odnosi się do pozycji na liście prac niewystawionych w katalogu pierwszej pośmiertnej wystawy w Pałacu Sztuki w Krakowie. Jednak w katalogu podano inne wymiary pracy. W 1949 roku na IV Walnym Zjeździe ZPAP w Katowicach socrealizm ogłoszony zostaje kierunkiem panującym w sztuce polskiej. W tym roku Wróblewski angażuje się w sprawy "socjalistycznej polityki kulturalnej", w swych pracach mierzy się z tematem społeczeństwa klasowego i dzielących ich kontrastów. Aż do roku 1954 w jego twórczości widać silny wpływ komunizmu i realizmu socjalistycznego o radzieckiej proweniencji. Dołącza do Grupy Samokształceniowej, organizuje wystawy, pisze teksty krytyczne i programy, w jednym z nich formułuje założenia ideologiczne grupy: "Jako punkt najważniejszy pozbycie się wszelkich formalistycznych konwencji artystycznych, takich jak kapizm, kubizm, abstrakcjonizm, surrealizm, wpływów symbolicznych czy ekspresjonistycznych. Wychodząc z założenia, że pierwszą fazą budowania kultury socjalizmu musi być sztuka komunikatywna, czytelna, tematowa i obliczona na szeroki zasięg społeczny, postuluję formę artystyczną możliwie pozbawioną przekształceń, przedmiotową, fotograficzną, jak najbardziej zgodną z potocznym widzeniem i z wyobraźnią mas pracujących. (…) Dopiero wtedy sztuka rozwijałaby się w stałym kontakcie z odbiorcą, idąc krok w krok z ogólnym rozwojem estetycznym ludzi pracy." Andrzej Wróblewski, [w:] Jan Michalski, Andrzej Wróblewski. Nieznany, Kraków 1993, s.178.