Bolesław Cybis. Odyseja artysty (wyniki)
31 marca 2020 godz. 19:00

Cena wylicytowana: 55 000 zł
Numer obiektu na aukcji
10

Cena wylicytowana: 55 000 zł

sangwina, kredka/papier, 41,5 x 54,7 cm (w świetle passe-partout)
datowany p.d.: '24/III 25', na odwrociu nalepka depozytowa Muzeum Narodowego w Warszawie
ID: 81879
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • zbiory spadkobierców artysty
  • kolekcja prywatna, Polska
Literatura
  • Bolesław Cybis 1895-1957. Malarstwo, rysunek, rzeźba. Twórczość lat dwudziestych i trzydziestych, katalog wystawy, oprac. Anna Prugar-Myślik, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2002, s. 127 (il.), nr kat. II/44
Wystawiany
  • Bolesław Cybis 1895-1957. Malarstwo, rysunek, rzeźba. Twórczość lat dwudziestych i trzydziestych, Muzeum Narodowe w Warszawie, 20 września – 3 listopada 2002
  • Wystawa malarstwa i rysunku Bolesława Cybisa, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Kamienica pod Gwiazdą, 6 maja 1984 – 15 maja 1985
Więcej informacji
Rok 1925 okazał się bardzo płodny w twórczości artysty. Jest to okres intensywnej eksploracji malarstwa dawnych mistrzów i drugiego pleneru kazimierskiego, w którym uczestniczy Cybis. Wówczas, co zdaje się tutaj najistotniejsze, założone zostaje w Warszawie „Bractwo św. Łukasza”, którego artysta był współtwórcą i aktywnym członkiem. Pobyt na Lubelszczyźnie zaowocował nie tylko rysunkowymi studiami architektury, ale również wnikliwą analizą nadwiślańskich krajobrazów, które posłużyły za tła dla wielu kompozycji z manekinami. Widoczne na rysunku nabrzeże charakteryzuje się wprawdzie syntetyczną linią, niemniej jednak może stanowić wynik obserwacji poczynionych podczas pleneru malarskiego. Artysta umyślnie uprościł element pejzażowy, nadając mu tajemniczy, oniryczny charakter anonimowego rozlewiska. W jego przestrzeń wkomponowane zostały trzy postacie – pochylający się nad taflą wody manekin oraz umieszczeni w oddali kąpiący się. Całości dopełnia umieszczone po prawej stronie martwe drzewo o iście wanitatywnym charakterze potęgujące atmosferę melancholii.